E semine quercus exeunt

Przytoczona w tytule łacińska sentencja w języku polskim znaczy: „Z nasion dęby wyrastają”, i to właśnie ona, umieszczona na posadzce, „wita” wchodzących w mury Wyższego Seminarium Duchownego we Włocławku. Sentencja wiernie oddaje główne zadanie, jakie spełnia ta uczelnia, która nie tylko kształci przyszłych kapłanów, ale również dba o ziarno powołania, które Bóg zasiał w sercach swoich wybranych. Dlatego seminarium należy do najważniejszych instytucji diecezji i znajduje się pod szczególną opieką biskupa.

Co roku w seminaryjne progi przybywają młodzi mężczyźni z całej diecezji, którzy w sercu mają szczerą wolę poświęcenia się Bogu i bliźnim; w ich pamięci stale brzmią ewangeliczne słowa Jezusa: „Pójdź za Mną”. Specjalnie dla nich rok formacji seminaryjnej zaczyna się pół miesiąca wcześniej. 15 września rozpoczął się ich okres przygotowawczy, zwany też propedeutycznym.

Pomimo że nie odbywają się wówczas wykłady, jest to czas bardzo intensywnej pracy formacyjnej, jak i wdrażania się w życie seminaryjne. Nad przebiegiem tego okresu, bardzo ważnego w życiu młodego alumna, rzutującego na kolejnych sześć lat jego drogi ku kapłaństwu, czuwają moderatorzy, czyli (w przypadku diecezji włocławskiej) czterej księża, specjalnie powołani przez biskupa diecezjalnego. Dodatkowo przydzielonych jest dwóch ojców duchownych; ich zadaniem jest sprawowanie pieczy nad prawidłowym rozwojem duchowości i wizji kapłaństwa kleryka.

Na uczestników okresu przygotowawczego czeka wiele przeżyć, m.in. rekolekcje, wizyta u sióstr karmelitanek, modlitwa przy krzyżu na włocławskiej tamie, upamiętniającym męczeńską śmierć ks. J. Popiełuszki, spotkania z profesorami oraz odbiór indeksów podczas inauguracji roku akademickiego w Toruniu. Jak wiadomo, WSD we Włocławku działa w strukturach Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Główną jednak rolę odgrywa modlitwa i adoracja Najświętszego Sakramentu, które pomagają w stworzeniu bardzo osobistych kontaktów z Bogiem. Wspólne spotkania i rozmowy współbraci prowadzą do utworzenia wspólnoty roku. Włocławskie seminarium nigdy nie mogło narzekać na brak powołań. Bóg hojnie obdarza naszą diecezję, dlatego liczba przychodzących na pierwszy rok nie spada poniżej dwudziestu osób. Zawdzięczamy to olbrzymiej sile modlitwy zanoszonej do Boga z parafii i zakonów. Dlatego nigdy nie należy zapominać o kapłanach i zmierzających do kapłaństwa. Oni również wielokrotnie modlą się za tych, którzy proszą w ich intencji do Boga. Zwłaszcza teraz pamiętajmy o tych, którzy zakochani w Jezusie rozpoczynają drogę za swym Nauczycielem, by ten błogosławiony okres propedeutyczny stał się mocnym fundamentem, na którym będą mogli wznieść swoje Chrystusowe kapłaństwo.