Przyrzekamy

Trzy wielkie historyczne wydarzenia przychodzą nam na myśl w obecnym, 2006 roku: Śluby Jana Kazimierza z 1 kwietnia 1656 roku, Jasnogórskie Śluby Narodu kardynała Stefana Wyszyńskiego z 26 sierpnia 1956 roku i wreszcie trzecie wydarzenie – będące ideową konsekwencją dwóch poprzednich – Akt Zawierzenia Ojca Świętego Jana Pawła II z 4 czerwca 1979 roku. To dobra okazja do snucia refleksji, tu, w najważniejszym miejscu kultu Matki Bożej Królowej Polski.

Wielka Boga-Człowieka Matko – tak brzmiały pierwsze słowa ślubowania królewskiego Jana Kazimierza. Słowa wypowiedziane przez obliczem Matki Bożej Łaskawej we lwowskiej katedrze 1 kwietnia 1656 roku, słowa wypowiadane później po wielokroć przed Jasnogórskim Obrazem. Ślubowaniem swym Jan Kazimierz spłacił wielki dług wdzięczności za cudowną obronę Jasnej Góry przed wojskami szwedzkimi w czasie tragicznej dla Polski wojny, zwanej „potopem”. Monarcha, który – niewątpliwie z nakazu politycznej konieczności – w kulminacyjnej chwili wojny opuścił swoje królestwo i pozostawił swój lud na pastwę wroga, doskonale wiedział, iż winien jest pokorną wdzięczność Tej, która sprawiła, iż karty wojny odwróciły się na korzyść Polaków.

Do duchowego dziedzictwa Królewskich Ślubów Jana Kazimierza nawiązał Sługa Boży, Stefan kardynał Wyszyński, który w niezwykle trudnej rzeczywistości opanowanej przez walczących z Kościołem zwolenników ideologii komunistycznej, otwarcie głoszących ateizm, postanowił bezgranicznie zawierzyć siebie i polski naród Matce Bożej Jasnogórskiej. Kardynał Wyszyński swój program duszpasterskiej odnowy moralnej narodu i program budowy nadziei w polskim społeczeństwie zdecydował się oprzeć na Skale Jasnogórskiej, na jasnogórskim fundamencie zawierzenia Bogu przez Maryję. Czyż nie jest oczywista w tym wypadku inspiracja ideowym podłożem wydarzeń z 1656 roku?

Wreszcie, odwołując się do obu wspomnianych wydarzeń: Ślubów z 1656 i 1956 roku, sięgnąć trzeba do pewnego ukoronowania tej tradycji. Tradycji każącej widzieć w Jasnogórskim Wizerunku Matki Bożej palladium, cudowną tarczę broniącą Polaków przed nieszczęśliwymi wypadkami. Do tej tradycji nawiązywali królowie, do tej tradycji nawiązał Papież Polak Jan Paweł II, składając 4 czerwca 1979 roku swój Akt Zawierzenia. Ojciec Święty w Akcie tym jak najsilniej zaakcentował ową bezgraniczną i bezwarunkową ufność i wiarę, które pozwalają oddać się pod opiekę Maryi w każdej sytuacji i w każdej chwili życia. Pozwalają one uznać całkowitą władzę Królowej Świata i Naszej – jedyną władzę, która przynosi wyzwolenie, a nie zniewolenie.

Możemy dziś z pełną wiarą powtórzyć to, co w tym samym miejscu, na Jasnej Górze, przed wizerunkiem Matki Bożej powtarzali nasi wielcy poprzednicy i ojcowie: „Odnawiamy dziś śluby Przodków naszych i Ciebie za Patronkę naszą i Królową Narodu polskiego uznajemy. Zarówno siebie samych, jak i wszystkie ziemie polskie i wszystek Lud polecamy Twojej szczególnej opiece i obronie” – „Przyrzekamy”.