14 sierpnia - 19 sierpnia

Poniedziałek, 14 sierpnia

św. Maksymiliana M. Kolbego

Ef 1,2-5.24-28c; Mt 17,22-27

„Synowie są wolni”

Ojciec Kolbe ofiarował dobrowolnie życie w darze bliźniemu, w czym upodobnił się do Chrystusa i zasłużył na wieniec chwały. W obcym człowieku dostrzegł brata potrzebującego takiej ofiary. Czyn świętego kapłana stanowił manifestację wolności w świecie, gdzie godność człowieka została radykalnie zakwestionowana. Jezus poucza Piotra o prawdziwej wolności, która sprawia, że życie chrześcijanina jest możliwe we wszystkich politycznych systemach i ustrojach, pośród prześladowań i w czasie dobrobytu. Byleby tylko, będąc wzorowymi obywatelami, nie zapomnieli, gdzie jest ich prawdziwa ojczyzna.

Wtorek, 15 sierpnia

Wniebowzięcie NMP

Ap 11,19; 12,1.3-6; 1 Kor 15,20-26; Łk 1,36-56

„Wielbi dusza moja Pana”

Maryja poruszona pełnym miłości współczuciem w stosunku do starszej krewnej udała się w góry. Radość ze spotkania rozbrzmiewa pochwalnym hymnem na cześć Boga Wszechmocy i Miłosierdzia. Elżbieta wielbi cud Wcielenia Bożego Słowa. Maryja odkrywa ze zdumieniem przedziwne Boże działanie w historii Izraela. Modlitwa Elżbiety, która rozpoznała niezwykłość chwili, poucza o potrzebie czujności. Modlitwa Maryi, hymn uwielbienia, poucza o potrzebie wdzięczności. Ewangelista Łukasz, nauczyciel modlitwy, chce w ten sposób powiedzieć o dwóch jej istotnych elementach, bez których stać się ona może pustym bełkotem.

Środa, 16 sierpnia

św. Teresy Benedykty od Krzyża

Ez 9,1-7;10,18-22; Mt 18,15-20

„Był umarły, a znów ożył”

Braterskie upomnienie, do którego zachęca Jezus dzisiaj, nie jest tylko jakimś prostym wychowawczym działaniem zmierzającym do zniwelowania dyskomfortu, jaki odczuwamy, gdy ktoś nadepnie nam na odcisk. Choć w świecie politycznej poprawności, gdzie każdy stara się stąpać ostrożnie, by nikogo nie urazić, trudno nam to zrozumieć. Czasami słowo braterskiego upomnienia może przywrócić życie, komuś, kto już zupełnie zagubił się w otaczającej rzeczywistości i nie wie, co robi. Coraz częściej, niestety, zamiast zwrócić się bezpośrednio do zainteresowanej osoby, powiadamiamy cały świat. Upominany brat dowiaduje się ostatni. To raczej go nie ożywi, a może zabić.asie może nadejść Pan młody, a my stracimy szansę ucztowania z Nim.

Czwartek, 17 sierpnia

św. Jacka

Ez 12,1-12; Mt 18,21-19,1

„Współsłudzy widząc, co się działo, bardzo się zasmucili”

Jacek mógł zrobić zawrotną karierę w Kościele. Miał już zaklepaną wyborną prebendę. Tymczasem związał się z dość jeszcze wtedy niepewnym eksperymentem zakonu kaznodziejów Dominika. Nowy zakon stosował mało efektywne metody: słowo i świadectwo. Przypowieść Jezusa o dwóch dłużnikach ukazuje dysproporcję między miłosiernym Bogiem i małostkowym człowiekiem, który sam doświadczywszy miłosierdzia, nie potrafił obdarować nim swego brata. Otrzymał sprawiedliwą karę. Bóg w swoim Synu zostawił nam słowo i świadectwo. Obyśmy umieli przyjąć ten dar i dzielić się nim z innymi.

Piątek, 18 sierpnia

Ez 16,59-63; Mt 19,3-12

„Stwórca stworzył ich jako mężczyznę i kobietę”

Ojciec Albert Hurtado, jezuita, potrafił łączyć pracę naukową z działalnością charytatywną. Nie ograniczał się do niesienia materialnej pomocy, lecz starał się stwarzać miejsca, w których ubodzy i odrzuceni mogliby zaznać ciepła rodzinnego ogniska. Jezus także mówi dzisiaj o wartości małżeństwa i rodziny. Nie wystarczy, kierując się własną wygodą, układać sobie życia od nowa. Przeciwnie, należy troszczyć się o jakość życia rodzinnego i nierozerwalność rodziny, która była i pozostaje nadal najdoskonalszym środowiskiem wzrostu człowieka i jego harmonijnego rozwoju. Dziś nie wszyscy to pojmują, ale tylko ci, którym jest to dane.

Sobota, 19 sierpnia

Ez 18,1-10.13.30-32; Mt 19,13-15

„Przynoszono do Jezusa dzieci”

Stawiając przed apostołami dziecko jako wzór postępowania, Jezusowi nie chodziło zapewne o jego niewinność i szlachetność. Dzieci potrafią być mściwe, niesprawiedliwe, rozkapryszone. Mistrz z Nazaretu docenił jednak ich spontaniczność i zaufanie, jakim darzą one zwykle tych, którzy je kochają. Taki jest świat królestwa, o którym mówił Jezus. Uczniowie zabraniający im dostępu reprezentują świat dorosłych, zawiedzionych i zmęczonych życiem, w którym liczy się ustalony porządek i polityczna poprawność. Mistrz z Nazaretu łamie wszelkie konwenanse.