„Kwadrans dla piechura”

Podziwiam. Gratulacje, wyobrażam sobie, że będąc bezdomnym, łatwo zejść „na psy”, tak jak np. mój mąż, nie bezdomny, ale górnik emeryt z jednym tylko zainteresowaniem – piwko. Człowiekiem można być w każdej sytuacji, jak się okazuje.

Jestem pod wrażeniem i szczerze podziwiam pana Czesława. Pewnie niewielu ludzi zdobyłoby się na taką wyprawę. Gratuluję!

Piękna dusza drzemie w tym człowieku. Dobrze nieraz przystanąć na chwilę w tym zwariowanym świecie i zadumać się nad pięknem duszy ludzkiej. Pan Czesław, mimo że bez dachu nad

głową, jest szczęśliwym człowiekiem, człowiekiem, który potrafi realizować marzenia i pamiętać również o innych, tak o swoich bezdomnych braciach, jak i o ludziach, którzy go wspierali i wspierają w życiowej wędrówce. Powodzenia, panie Czesławie!

Wybrane komentarze internautów z www.onet.pl do artykułu o bezdomnym pielgrzymie, który doszedł na piechotę do Watykanu („PK”, nr 31)