7 listopada - 12 listopada

Poniedziałek, 7 listopada

Mdr 1,1-7; Łk 17,1-6

"Mądrość jest duchem miłującym człowieka"

Chrystus kieruje do swych uczniów życiowe, mądre pouczenia o grzechu, przebaczeniu i wierze. Te właśnie wartości czynią człowieka mądrym.

Człowiek z natury wezwany jest do poszukiwania mądrości, która nie jest sumą uzyskanej wiedzy, takim lub innym stopniem naukowym, prestiżem społecznym, ale umiejętnością dobrego wyboru w życiu. Do tego trzeba wielkiej mocy i siły, dlatego apostołowie prosili Jezusa: "Panie, wzmocnij naszą wiarę!". Trzeba sobie tę prawdę o mądrości często przypominać, tak jak to uczynił autor Księgi Mądrości.

Wtorek, 8 listopada

Mdr 2,23-3,9; Łk 17,7-10

"Sługami nieużytecznymi jesteśmy"

Dobry czyn, rzetelnie wykonana praca, gorliwie wypełniane powołanie mogą być dla człowieka źródłem szczęścia, bo każde dobro szczęście rozsiewa. Chrystus, gdy mówił do uczniów o tym, że mają mówić, iż są sługami nieużytecznymi, którzy wykonali to, co powinni wykonać, nie neguje prawa do szczęścia z dobrze wykonanych zadań. Wskazuje jednak na jeszcze większe wymagania.

Trzeba to szczęście jak talenty pomnażać i czynić coraz więcej. Wtedy pojawia się to, co jeden z filozofów określił szczęściem rośnięcia i rozwoju.

Środa, 9 listopada, Rocznica Poświęcenia Bazyliki Laterańskiej

Ez 47,1-2.8-9.12; J 2,13-22

"Nie róbcie z domu mego Ojca targowiska"

Świątynia to przestrzeń wyłączona z tego, co nie stanowi sacrum. To dom, który wybrał "dla siebie" sam Stwórca świata i człowieka. Można powiedzieć, że wybrał "dla człowieka", by w zgiełku życia odnaleźć takie miejsce, gdzie człowiek może odnaleźć samego siebie. By to było możliwe, nie można wnosić życiowego targowiska. Niełatwa to sztuka pozostawienia targowiska idei, próżności, sukcesu, by wejść do świątyni. Gdy jednak to się uda, cisza świątyni potrafi uleczyć niejedną ranę. To wszystko nabiera głębszego sensu, gdy człowiek pojmie, że on sam jest świątynią Boga...

Czwartek, 10 listopada

św. Leona Wielkiego

Mdr 7,22-8.1; Łk 17,20-25

"Najbardziej Bóg kocha tego, kto obcuje z mądrością"

Chrystus zapytany przez faryzeuszów, kiedy nadejdzie Królestwo Boże, odpowiedział, że przyjdzie niepostrzeżenie. Pytanie "kiedy", to w rzeczywistości marnowanie czasu i sił. Bardziej na miejscu jest pytanie o to "jak żyć", by królowanie Boga było miłą niespodzianką. Znów powraca pytanie o mądrość, która, jak pisze natchniony autor, "z pokolenia na pokolenie przechodząc w święte dusze, sprawia, że stają się przyjaciółmi Boga". Obcujących z mądrością kocha Bóg, tak jak ukochał św. Leona Wielkiego.

Piątek, 11 listopada

św. Marcina z Tours

Mdr 13,1-9; Łk 17, 26-37

"Z wielkości i piękna stworzeń przez porównanie poznaje się ich Stwórcę"

Choć przemija postać tego świata, i choć wielu gubi nadzieję i daje się ogarnąć szarości, w każdym czasie pojawiają się ludzie, którzy "tracąc swe życie" dla innych, "zachowują je". Ta utrata jest tak naprawdę nowym otwarciem oczu na ten świat, który jest stworzony przez Boga i o każdej porze roku jest piękny. Patron dzisiejszego dnia to piękno, odbicie Stwórcy dostrzegł w ubogim, któremu miał podarować swój płaszcz. Dziś także dla nas, Polaków, nadszedł dzień, by piękno Stwórcy odkrywać w Polsce, naszej Ojczyźnie, po szlakach której zdążamy ku Stwórcy.

Sobota, 12 listopada, św. Jozafata

Mdr 18,14-16;19,6-9; Łk 18,1-8

"Czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych?"

Wytrwałość i cierpliwość w każdym wymiarze przynosi owoce. Nie oznacza pasywności, ale swoistą duchową (i nie tylko) aktywność w drodze do celu, nieuleganie przejściowym - choćby wydawały się ogromne i długotrwałe - niepowodzeniom. Gdy istnieje cel wędrówki, gdy ktoś czeka, wtedy siły cierpliwości rosną. Czeka na nas cierpliwie sam Bóg, ale czeka też w drugim i poprzez drugiego człowieka. Bóg zawsze bierze w obronę swoich wybranych, choć nie zawsze potrafimy pojąć Jego drogi. On pospieszy nam z pomocą i człowiek "wielbić będzie swego Wybawiciela".