Zakochani w farze

We wspomnienie Matki Bożej Królowej Różańca obchodzone 7 października w parafii farnej zgromadzili się księża, których z najstarszą świątynią w mieście łączą rodzinne więzy. Przed laty sami służyli przy ołtarzu w tej świątyni, biorąc przykład ze wspaniałych kapłanów, którzy zapisali się w historii tej wiekowej parafii. Potem poszli w ich ślady - wybierając drogę kapłańskiej służby. W powojennych dziejach wspólnoty parafialnej święcenia kapłańskie przyjęło 15 księży, pochodzących z bydgoskiej fary - wśród nich są profesorowie, misjonarze i proboszczowie parafii rozsianych w całej Polsce.

Jak u siebie w domu...

Podczas jubileuszowego spotkania kapłanów z parafii farnej w Bydgoszczy, które odbyło się 2 października 2000 roku, uzgodniono, że kolejne zjazdy będą organizowane co trzy lata. Gospodarzem uroczystości był ks. prałat Zbigniew Maruszewski, proboszcz konkatedry, a jednym z najbardziej zaangażowanych w przeprowadzenie tego zamysłu, ks. Mieczysław Wacławski, jeden z najstarszych synów parafii - wyświęcony w 1954 roku. Ksiądz Mieczysław był przed wojną ministrantem - najpierw należał do parafii farnej, później do parafii pw. Świętej Trójcy. Z tymi kościołami związany był do 1945 r. Kolejne lata to czas służby wojskowej, a potem nauki w seminarium. W przyszłym roku ks. Wacławski będzie obchodził złoty jubileusz święceń kapłańskich. Przez 40 lat pracował jako proboszcz w dekanacie kłeckim (w Raczkowie, Jabłkowie i Popowie Kościelnym). Obecnie przebywa w gnieźnieńskim Domu Księży Emerytów. - Przyjeżdżam do fary co miesiąc. W tej parafii jestem rozkochany... - przyznaje.

Dzieciństwo przy ul. Farnej spędził też ks. Edward Lajtloch, proboszcz w Popowie Kościelnym. - Najpierw było niezwykłe doświadczenie Bożej łaski, potem modlitwa i przykład innych księży. Owocem tego jest moje kapłaństwo, które trwa 28 lat. A do tej świątyni mnie ciągnie... - wspomina. Z farą utożsamia także swoją młodość ks. Jacek Jaszewski - salezjanin, którego droga powołania zawiodła aż w okolice Słupska. - Czuję się tutaj jak u siebie w domu, dlatego przejechałem tyle kilometrów. Takie zjazdy są fantastyczne - to nie tylko wymiana myśli i doświadczeń, ale przede wszystkim wspólna modlitwa łącząca pokolenia - mówi ks. Jaszewski.

Miłość do kościoła

Najbliżej rodzinnej parafii pracuje ks. prałat Romuald Biniak, proboszcz jednej z największych parafii w Bydgoszczy - Świętych Polskich Braci Męczenników. Kult Matki Boskiej Karmelitańskiej i nabożeństwa do św. Antoniego - to najbardziej wyraziste akcenty minionych lat. Ksiądz Biniak chodził nawet do ochronki, w której teraz znajduje się Instytut Teologiczny. We wspomnieniach często pojawia się postać długoletniego proboszcza parafii - ks. kan. Franciszka Hanelta, który uczył młodych miłości do Matki Bożej i kościoła farnego. To on rozkochał w pięknie fary przyszłego kapłana. - Z kleryckich czasów pamiętam, że nieraz uciekaliśmy od proboszcza, który ciągle opowiadał o farze. Brał klucze i oprowadzał nas po kościele, tak że nieraz parę razy słyszeliśmy tę samą historię. Ale z posłuszeństwa chodziliśmy za nim krok w krok... Dzisiaj inaczej na to patrzę - widzę przede wszystkim człowieka rozmiłowanego w świątyni, który cieszył się jej blaskiem.

Wśród kapłanów, którzy w ostatnich pięćdziesięciu latach "wyszli" z parafii farnej, znajdują się: ks. Leon Kantorski (wyświęcony w 1947 r.), ks. Mieczysław Wacławski, ks. kan. prof. dr hab. Kazimierz Śmigiel oraz ks. kan. dr Tadeusz Hanelt (obaj pracują w seminarium w Gnieźnie), ks. prałat Romuald Biniak, ks. Tadeusz Dymny (Mogilno), ks. Andrzej Ziętek (Niemcy), ks. Edward Lajtloch, ks. Jacek Grochal (proboszcz w parafii Władysławowo koło Szubina), ks. Wojciech Kozłowicz (na misji w Zambii), ks. Jacek Jaszewski oraz kleryk Rafał Karwicki. Wszyscy - zakochani w farze...