Logo Przewdonik Katolicki

Czy każdy dorosły może przyjmować Komunię św?

ks. Benedykt Glinkowski
Fot.

Prawodawca kościelny stwierdził: Każdy ochrzczony, jeśli tylko prawo tego nie zabrania, może i powinien być dopuszczony do Komunii świętej (kan. 912 KPK). W stwierdzeniu tym dostrzegamy nie tylko prawo ochrzczonego do przyjmowania Komunii św., ale także obowiązek duchownych stwarzania im takiej możliwości. Postawiono jednak pragnącemu przystąpić do Komunii św. pewien warunek: możesz,...

Prawodawca kościelny stwierdził: Każdy ochrzczony, jeśli tylko prawo tego nie zabrania, może i powinien być dopuszczony do Komunii świętej (kan. 912 KPK). W stwierdzeniu tym dostrzegamy nie tylko prawo ochrzczonego do przyjmowania Komunii św., ale także obowiązek duchownych stwarzania im takiej możliwości. Postawiono jednak pragnącemu przystąpić do Komunii św. pewien warunek: „możesz, jeśli Twoje postępowanie jest zgodne z nauką Kościoła”. Prawo kanoniczne stawia określone warunki, które należy spełnić, by móc przystąpić godnie do Stołu Pańskiego. Jako warunek zasadniczy postawiono konieczność przyjęcia uprzednio sakramentu chrztu św.(por. kan. 912 KPK).
Warunkiem równie oczywistym jest stan łaski uświęcającej, a więc wolność od grzechu ciężkiego. Jednak kanon 916 KPK stwierdza: Kto ma świadomość grzechu ciężkiego, nie powinien bez sakramentalnej spowiedzi (...) przyjmować Komunii św. Wyraźnie zostało użyte określenie „nie powinien”, a nie np. „nie może”. Może się bowiem zdarzyć, że zaistnieje jakaś poważna racja i nie będzie sposobności wyspowiadania się. Wtedy, mimo grzechu ciężkiego, można przyjąć Komunię św., pod warunkiem wcześniejszego wzbudzenia aktu żalu doskonałego, zawierającego w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej (por. kan. 916 KPK). Taką poważną racją byłoby np. niebezpieczeństwo utraty dobrego imienia czy poważne zgorszenie. Możliwości tej nie należy nadużywać, rezygnując beztrosko z okazji wyspowiadania się. Doświadczenie uczy, że niektórzy, np. przy okazji pogrzebu bliskiej osoby, bez szukania możliwości wyspowiadania się, w grzechu ciężkim przystępują do Komunii św. Możliwe, że gdyby nie przystąpili, ich postawa byłaby zgorszeniem dla innych, lecz jeśli istnieje możliwość wyspowiadania się, to wspomniane złagodzenie nie obowiązuje i przyjęcie Ciała Chrystusa nastąpi w sposób świętokradzki.
Kolejnym warunkiem przystępowania do Komunii św. jest wolność od kar kościelnych. Kodeks prawa kanonicznego wymienia dwie takie kary: ekskomunikę i interdykt, jeśli zostały wymierzone lub zadeklarowane przez kompetentną władzę (por. kan. 915, 1331, 1332 KPK). Żadna z tych kar nie wyklucza ze wspólnoty Kościoła, lecz ma doprowadzić do jego poprawy. Ekskomunika zabrania: jakiegokolwiek udziału posługiwania – wykonywania funkcji w sprawowaniu Ofiary eucharystycznej lub jakichkolwiek innych obrzędach kultu; sprawowania sakramentów i sakramentaliów oraz przyjmowania sakramentów; wykonywania kościelnych urzędów, posług lub jakichkolwiek funkcji albo podejmowania aktów rządzenia. Interdykt zabrania jakiegokolwiek udziału posługiwania w sprawowaniu Ofiary eucharystycznej lub w jakichkolwiek innych obrzędach kultu, a także sprawowania sakramentów i sakramentaliów oraz przyjmowania sakramentów.
Do Komunii św. nie należy dopuszczać także tych, którzy żyją w jawnym grzechu ciężkim (por. kan. 915 KPK). Wspomniany przepis dotyczy m.in. tych ochrzczonych, którzy żyją w związkach cywilnych czy nieformalnych, a są zobowiązani na mocy chrztu św. do przyjęcia sakramentu małżeństwa, który łączy zaślubionych w sposób nierozerwalny do końca życia jednego z nich.
Katechizm określa: „Kto chce przyjmować Chrystusa w Komunii eucharystycznej, musi być w stanie łaski. Jeśli ktoś ma świadomość, że popełnił grzech śmiertelny, nie powinien przystępować do Eucharystii bez otrzymania uprzednio rozgrzeszenia w sakramencie pokuty (nr 1415 KKK)”.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki