Nie będzie drugiej Jałty

Wewnętrze konflikty w Polsce nie sprzyjają naszemu bezpieczeństwu. W dynamicznie zmieniającej się geopolityce międzynarodowej potrzebujemy więcej jednomyślności.
Czyta się kilka minut
Michał Szułdrzyński, zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej” | fot. Magdalena Bartkiewicz
Michał Szułdrzyński, zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej” | fot. Magdalena Bartkiewicz

Negocjacje w Abu Zabi, spotkanie w Dublinie, spotkanie przywódców Chin, Rosji i USA, geopolityka przyspiesza, jak nigdy w ostatnich latach. Gdy czytelnik będzie miał w ręku ten tekst, będzie już po spotkaniu Xi Jinpinga, Władimira Putina i Donalda Trumpa, które europejskie media ochrzciły Drugą Jałtą. Ale to nie tylko określenie Europejczyków, po negocjacjach pokojowych w stolicy Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie spotkali się przedstawiciele Rosji, Stanów Zjednoczonych i Ukrainy (towarzyszyli im wysłannicy z Europy, ale nie zostali dopuszczeni do stołu negocjacyjnego), doradca Putina Władimir Miedinski stwierdził, że powojenny porządek bezpieczeństwa nie działa, trzeba więc nowej Jałty i nowego Poczdamu. Polacy mają z tymi miejscami konferencji pokojowych jak najgorsze wspomnienia.

Nie do końca wierzę w nową Jałtę głównie dlatego, że myślenie w kategoriach wielkich układów wielkich mocarstw zakłada właśnie ich wielkość. Tymczasem Donald Trump jest słaby jak nigdy dotąd, po tym, jak wybory połówkowe doprowadziły do utraty przez niego większości w Kongresie. W 1945 roku wojska Stalina zajmowały całą Europę Wschodnią, aż do Berlina. Obecnie Putin nie może sobie od czterech lat poradzić z tym, by zdobyć cały Donbas. Oczywiście to nie znaczy, że jest bezradny, kontynuuje mordercze bombardowania ukraińskich miast, posiada jeden z największych arsenałów jądrowych na naszej planecie. Niedocenianie Putina byłoby takim samym błędem jak tkwienie w przekonaniu, że jest wszechmocny.

Ale sami Ukraińcy dowiedli od lutego 2022 roku, że o żadnej Jałcie nie może być mowy. Oni mają wielką armię, najsilniejszą w Europie, Polska również się zbroi, podobnie jak wiele innych krajów regionu, które łącznie dysponują naprawdę poważnym arsenałem. W 1945 nie mieliśmy nic do powiedzenia, będąc podbitymi najpierw przez Hitlera a później przez Stalina. Dziś po pierwsze mamy Ukraińców, po drugie mamy własne wojsko, a po trzecie mamy NATO.

Ale to wszystko nie powinno sprawiać, że słysząc o żądaniach Władimira Putina, możemy spać spokojnie. Fatalna polityka Donald Trumpa doprowadziła bowiem do tego, że coś, co Zachód wspólnie odrzucił pod koniec 2021 roku, czyli ultimatum ze strony Kremla, którego realizacja miała powstrzymać wybuch wojny, po pięciu latach z powrotem wraca na stół negocjacyjny. Domagając się, by warunkiem zakończenia wojny przeciw Ukrainie było ustalenie nowej architektury bezpieczeństwa, a więc cofnięcie o 30 lat rozwoju naszego bezpieczeństwa, rozszerzenia NATO o Polskę, państwa bałtyckie, Rumunię, Finlandię i Szwecję, Putin pokazuje, że wojny wcale nie chce zakończyć. Chyba, że rzeczywiście uwierzy, że cały nasz region za darmo odda mu swoje bezpieczeństwo, bo się go boi, ale to by oznaczało, że stracił już kontakt z rzeczywistością. Jednak w to nie wierzę.

Na szczęście w ostatnich dniach zapadła decyzja, że również Europa musi być dołączona do negocjacji pokojowych i również przedstawiciel Polski ma brać udział w kolejnych rundach rozmów. To nie jest wyróżnienie ani zaszczyt. To raczej coś oczywistego, co z powodu naszego konfliktu wewnętrznego nie jest aż tak oczywiste. Bo zamiast dokładać starań dotyczących naszego bezpieczeństwa, nasza klasa polityczna pogrążona jest w konflikcie.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 47/2026

W druku ukazał się pod tytułem: Zły czas na wewnętrzne spory