Mamy bazylikę

Sanktuarium Królowej Męczenników Kalwaria Bydgoska – Golgota XX wieku zostało podniesione do godności bazyliki mniejszej. Decyzję taką podjęła Stolica Apostolska na czele z Ojcem Świętym Franciszkiem. Od teraz znacząca dla diecezji bydgoskiej świątynia nosi w swej nazwie tytuł kościoła papieskiego.

Z prośbą o jego nadanie wystąpił biskup ordynariusz Jan Tyrawa. – Warto przywołać w tym miejscu pewną francuską maksymę: noblesse oblige – „szlachectwo zobowiązuje”. Mamy bazylikę, czyli szczególną przestrzeń życia kościelnego i duchowego. To nas zobowiązuje do nieustannego wzrostu. Do budowania trwałych fundamentów, które będą owocowały w przestrzeni, jaką jest młody Kościół bydgoski – powiedział.

Budowanie na męczeńskiej krwi

Jak wspomina proboszcz bazyliki ks. prałat Jan Andrzejczak, parafia powstała 30 lat temu, a kościół ponad 20. Wspólnotę erygowano 7 października 1983 r. – Przez ten czas w największej dzielnicy Bydgoszczy, jaką jest Fordon, ta świątynia stała się znakiem szczególnej obecności Boga. Usytuowana przy wejściu do Doliny Śmierci, staje się wciąż celem pielgrzymek zarówno diecezjan, jak i Polaków – powiedział.

O miejsce, stanowiące ważną przestrzeń w martyrologii, upomniał się nawet bł. Jan Paweł II. Dlatego w 2000 r. zarejestrowano Stowarzyszenie „Społeczny Komitet Budowy Kalwarii Bydgoskiej – Golgoty XX wieku”. Jego celem stało się upamiętnienie tego miejsca straceń i postawienie kolejnych stacji Drogi Krzyżowej. We wrześniu 2009 r. biskup ordynariusz  Jan Tyrawa dokonał poświęcenia XII stacji. Brama do Nieba stała się połączeniem symboli cierpienia i zbawienia. Najważniejszym elementem, oprócz ściany o wysokości 24 m złożonej z wielu greckich krzyży, jest bowiem figura Chrystusa Zwycięskiego.

Przełomowym wydarzeniem w historii tego miejsca było wydanie przez pasterza diecezji bydgoskiej specjalnego dekretu ustanawiającego świątynię Matki Boskiej Królowej Męczenników sanktuarium. Dokonało się to 7 października 2008 r. Dzisiaj bazylikę mniejszą tworzą świątynia oraz stacje Drogi Krzyżowej zbudowane w Dolinie Śmierci. – Te wszystkie wydarzenia doprowadziły do tego, że ksiądz biskup wystąpił do Stolicy Apostolskiej z prośbą, aby to miejsce modlitw, spotkań, pielgrzymek podnieść do godności kościoła papieskiego. Prośbę udało się wcześniej przedstawić Konferencji Episkopatu Polski, a biskupi wyrazili zgodę, aby świątynia dostąpiła takiego zaszczytu. Watykan, poinformowany o takiej decyzji, przysłał do naszego pasterza kwestionariusz, który został wypełniony w języku łacińskim, a następnie odesłany do Stolicy Apostolskiej. Potem czekaliśmy już tylko na decyzję Ojca Świętego – dodał ks. prałat Jan Andrzejczak.

Znak dynamizmu apostolskiego

Do ostatniej chwili starano się, aby decyzję Watykanu ogłosić już w trakcie uroczystości dziękczynnych z okazji 10. rocznicy istnienia diecezji bydgoskiej. – Ten jubileusz staje się momentem historycznym dla tego miejsca – parafii, sanktuarium, a w szerszym wymiarze Kościoła lokalnego. To nasze Te Deum laudamus – „Ciebie Boga wysławiamy”. Tytuł bazyliki jest dla nas wyróżnieniem. Nakłada na duchowieństwo, na ludzi, którzy tworzą tę wspólnotę, dodatkowe obowiązki. Wielką troskę o to, aby nie zawieść zaufania Ojca Świętego. Żeby ten kościół był na mapie jasnym znakiem dynamizmu apostolskiego. Chodzi m.in. o stały konfesjonał, adorację Najświętszego Sakramentu, ale i o działalność społeczną, charytatywną, realizowaną chociażby przez Fundację „Wiatrak”, która mieści się przy bazylice w Domu Jubileuszowym – podkreślił ks. prałat Andrzejczak.

Bazylika w ostatnim czasie nabrała szczególnego blasku. Odrestaurowano całe jej wnętrze. Między innymi zmieniono wystrój prezbiterium. – Postanowiliśmy z radą duszpasterską i ekonomiczną, aby wnętrze naszej bazyliki ozdobić wieloma polichromiami. To malarska technika znana już od starożytności, polegająca na nakładaniu obrazów, farb na tynk. Ich autorami są polscy artyści z warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Staraliśmy się, aby były to postaci patronki tego miejsca – Matki Bożej, Chrystusa cierpiącego, a także obraz Bożego Miłosierdzia i św. Jana Pawła II. Rozpisaliśmy również specjalną ankietę, która trafiła do parafian, pytając, jacy święci są w ich domach najbardziej czczeni. Otrzymaliśmy prawie 5 tys. odpowiedzi. Najbardziej popularnych jest 12 świętych i błogosławionych, m.in. św. Ojciec Pio, bł. Matka Teresa z Kalkuty, Archanioł Gabriel, św. Józef, św. Wojciech, św. Katarzyna Aleksandryjska. To m.in. te postaci przyozdabiają wnętrze bazyliki – zakończył ks. prałat Jan Andrzejczak.

Tytuł honorowy bazyliki mniejszej jest nadawany przez papieża lub w drodze prawa zwyczajowego. Otrzymują go kościoły, które wyróżniają się wartością zabytkową, liturgiczną, pielgrzymkową oraz duszpasterską. Po raz pierwszy tytuł ten zyskał kościół św. Mikołaja w Tolentino, dzięki decyzji papieża Piusa VI w 1783 r. Od 1836 r. przysługuje on także świątyniom kolegiackim. Przywilejem każdej z bazylik jest uzyskanie odpustu zupełnego w czasie ich nawiedzenia w określone dni. Bazylika mniejsza musi również spełniać określone warunki, m.in. powinna być otwarta przez cały dzień, być miejscem otrzymywania szczególnych łask za przyczyną patrona lub patronki miejsca, a także posiadać „walory duszpasterskie”. W tym wypadku chodzi o wspomnianą wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu, całodzienną spowiedź, dużą częstotliwość odprawianych Mszy św. i nabożeństw.