Pod opieką św. Michała Archanioła

1 lutego br. Senat Rzeczypospolitej przyjął uchwałę, w której uczcił setną rocznicę śmierci bł. ks. Bronisława Markiewicza, charyzmatycznego pedagoga i założyciela zakonnej rodziny michalickiej.

W uchwale oddano hołd „wielkiemu, działającemu na przełomie XIX i XX w., patriocie i wychowawcy dzieci i młodzieży z ubogich rodzin, założycielowi zgromadzeń zakonnych św. Michała Archanioła”. A senator Jan Jackowski przypomniał rolę, jaką odegrało czasopismo „Powściągliwość i Praca” – założone przez księdza Markiewicza w 1898 r. – w latach 80. XX w., kiedy znalazło w nim zatrudnienie wielu późniejszych polityków i dziennikarzy represjonowanych przez komunistów.

Bronisław Markiewicz  urodził się 13 lipca 1842 r. w Pruchniku k. Jarosławia. Zgłosił się do seminarium duchownego, a po święceniach  kapłańskich podjął studia filozoficzne we Lwowie i Krakowie. Został wikarym, a potem  proboszczem w Gaci i Błażowej. Wykładał w seminarium przemyskim teologię pastoralną, a w 1886 r. wyruszył do Turynu, gdzie wstąpił do Towarzystwa św. Franciszka Salezego, założonego przez św. Jana Bosco. Po powrocie do Polski zaczął tworzyć – na wzór ks. Bosco – placówki dla ubogiej i zaniedbanej młodzieży, zakłady wychowawcze i warsztaty rzemieślnicze do nauki zawodu. „Chciałbym zebrać miliony dzieci i młodzieży ze wszystkich krajów i narodów,  żywić ich za darmo i przyodziewać ich na duszy i na ciele” – mówił. W 1898 r. utworzył w Miejscu Piastowym, gdzie był proboszczem,  Towarzystwo „Powściągliwość i Praca”, które dało początek wspólnocie michalitów. W 1902 r. oddał ją pod opiekę św. Michała Archanioła, a jako dewizę przyjął zawołanie, z którym Książę Aniołów stanął do boju w obronie chwały Bożej: Któż jak Bóg! Duchowość wspólnoty miała bowiem wyrażać stałą gotowość do walki ze złymi skłonnościami – wyrastającą z najgłębszej czci Boga – w celu osiągnięcia wolności wewnętrznej i służenia Mu w trojakim wymiarze: duchowym, umysłowym i fizycznym.   

Był żarliwym apostołem trzeźwości i wielkim czcicielem Niepokalanej. Pośród licznych charyzmatów posiadał także dar prorokowania. Na kartach dramatu Bój bezkrwawy, który został wydany w 1908 r., w usta Anioła Polski z 3 maja 1863 r. włożył prorocze słowa: „Najwyżej zaś Pan Bóg Was (Polaków) wyniesie, kiedy dacie światu wielkiego Papieża!”. Zmarł w Miejscu Piastowym 29 stycznia 1912 r., a proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1958 r. Po latach, 19 czerwca 2005 r., prymas Polski Józef Glemp – z upoważnienia Ojca Świętego – ogłosił go błogosławionym.