Rodzice księdza Orione

Tak uważał Sługa Boży Jan Paweł II, który 26 października 1980 r. - podczas uroczystości beatyfikacyjnych – przypomniał, że Pius XII nazwał go apostołem miłości, ojcem ubogich i dobroczyńcą opuszczonych. A kiedy 16 maja 2004 r. ogłaszał księdza Alojzego Orione świętym, powiedział m.in., że był on „strategiem miłości” i przywołał jego dewizę: „Tylko miłość zbawi świat”.

Pochodził z Piemontu, gdzie 23 czerwca 1872 r. urodził się w Pontecurone, jako jeden z czterech synów Karoliny Feltri i Vittorio Orione. Matka, niewiasta głębokiej wiary, nie potrafiła czytać ani pisać, ale cechował ją zdrowy rozsądek. Ksiądz Orione tak ją wspominał: „Ach, miłość matki, która odejmuje sobie chleb od ust, aby dać go swoim dzieciom, i nie sprawia sobie ubrań, aby ubrać dzieci, i umiera, aby dać życie dzieciom! (...) Mówiła nam, zatem nasza matka: «Modliłam się za was, przyjęłam Pana za was, a potem za mnie…»”. Często modliła się, zwłaszcza za męża, który nie był praktykującym katolikiem.

Poznali się w szczególnych okolicznościach. Karolina Feltri była kelnerką w gospodzie, do której w 1848 r. przybył Vittorio Orione, w towarzystwie swoich kompanów z armii. Zachowywali się nazbyt swobodnie, jak to żołdacy, pozwalając sobie na niewybredne zaczepki wobec kelnerki. W pewnej chwili poirytowana Karolina wymierzyła siarczysty policzek żołnierzowi, który siedział najbliżej. A był to właśnie Vittorio. Osiem lat później, po skończonej wojaczce, powrócił do Pontecurone i oświadczył się. Kiedy się pobierali, on miał 33 lata, a ona 25. Ceremonia ślubna odbyła się 11 lutego 1858 r., a więc tego samego dnia, gdy w Lourdes Bernadeta Soubirous przeżywała mistyczne spotkanie z Niepokalaną.