O takich ludziach trzeba pamiętać

10 września w kościele pw. NMP Niepokalanie Poczętej w Sierakowie abp Stanisław Gądecki dokonał uroczystego poświęcenia tablicy upamiętniającej bł. ks. Narcyza Putza. Pochodzący z tego miasta błogosławiony jest jednym ze 108 męczenników II wojny światowej beatyfikowanych 1999 r. przez Jana Pawła II.

Po odsłonięciu tablicy pamiątkowej, którego dokonali krewni ks. Narcyza Putza przybyli na tę uroczystość, metropolita poznański przewodniczył w sierakowskim kościele Mszy św. Podczas Eucharystii dziękowano, jak podkreślił sierakowski proboszcz ks. kan. Zbigniew Woźniak, za tego kapłana męczennika, a także za sto lat istnienia Banku Spółdzielczego  oraz Domu Katolickiego w tym mieście. W wygłoszonej homilii abp Gądecki, przedstawiając sylwetkę błogosławionego, zwrócił m.in. uwagę, że był on kapłanem „bardzo pogodnym w stosunkach z ludźmi”, a jednocześnie „człowiekiem wielkiej pracy organizacyjnej”, co pozwoliło mu dokonać m.in. „dzieła powołania aż trzech nowych parafii w Poznaniu”. Podkreślił także jego ogromną troskę o najuboższych parafian.

Inicjatywę uczczenia pamięci jednego z najwybitniejszych synów ziemi sierakowskiej podjął Oddział Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” w Sierakowie. – Chcieliśmy, aby dzięki temu postać ks. Narcyza Putza była bardziej znana współczesnym mieszkańcom Sierakowa i bardziej przez nich rozpoznawalna – wyjaśnia motywy podjęcia starań o umieszczenie tablicy w rodzinnym mieście błogosławionego Danuta Krystyna Sroka, przewodnicząca sierakowskiego „Civitas Christiana”. Podkreśla jednocześnie, że całe przedsięwzięcie nie byłoby możliwe bez wielkiego zaangażowania organizacyjnego i finansowego Urzędu Miasta i Gminy w Sierakowie. Inicjatorką projektu była poprzednia przewodnicząca sierakowskiego oddziału Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” śp. Bożena Jenk.

Ks. Narcyz Putz. urodził się 28 października 1877 r. w Sierakowie. 15 grudnia 1902 r. przyjął święcenia kapłańskie, a następnie pracował jako wikariusz w Boruszynie, Szamotułach i we Wronkach, a w 1915 r. został proboszczem parafii Mądre koło Środy Wlkp. Kolejne probostwa ks. Putza to parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Bydgoszczy i, od 1925 r., parafia św. Wojciecha w Poznaniu. Tam podjął również dzieło tworzenia trzech nowych poznańskich parafii: na Winiarach, na Sołaczu i w Naramowicach.

9 listopada 1939 r. został aresztowany i umieszczony w Forcie VII w Poznaniu, a następnie więziony w obozach koncentracyjnych w Dachau i Gusen, gdzie znosił piekło obozowe z nieprzeciętną pogodą ducha. Czerpał ją z modlitwy, a szczególnie z Drogi Krzyżowej. Ks. Putz był tam prawdziwym ojcem i opiekunem duchowym dla innych więźniów. Po kryjomu organizował modlitwy i nabożeństwa, budził nadzieję i chęć przetrwania. Zmarł, oficjalnie na zapalenie płuc, w szpitalu obozowym 5 grudnia 1942 r., a jego ciało zostało spalone w krematorium.