Logo Przewdonik Katolicki

Wizja "przybytku Boga z ludźmi"

Bp Andrzej Czaja, ordynariusz opolski
Fot.

Liturgia V Niedzieli Wielkanocnej przekazuje istotne treści dotyczące Kościoła jako wspólnoty wiary, która zrodziła się z otwarcia uczniów Pańskich na tajemnicę Jego zmartwychwstania i życia, ostatecznie objawioną dzięki chrystofaniom.

 

W modlitwie dnia mowa jest o Boskim akcie ustanowienia wspólnoty wierzących na bazie posłannictwa Zbawiciela. Dla tworzących ją przybranych dzieci Bożych prosimy o dar prawdziwej wolności i wieczne dziedzictwo. Pierwsze czytanie odnosi się do historycznej genezy Kościoła, drugie kreśli wizję jego spełnienia, a w Ewangelii Jezus przekazuje zasadnicze pouczenia na rzecz jej wzrostu i rozwoju.

Z relacji o powrocie św. Pawła i jego pomocników z pierwszej wyprawy misyjnej wynika, że podstawy zaistnienia i rozwoju lokalnych wspólnot Kościoła stanowią: wiara Apostołów i członków, ustanowienie starszych i Boża łaskawość, Boże wsparcie. Szczególnie wymowne jest stwierdzenie: „w każdym Kościele wśród modlitw i postów ustanowili tam starszych, polecili ich Panu, w którego uwierzyli. (…) Kiedy przybyli i zebrali miejscowy Kościół, opowiedzieli, jak wiele Bóg przez nich zdziałał i jak otworzył poganom podwoje wiary”. Tekst wskazuje także na doniosłą rolę świadczenia wobec siebie nawzajem o wielkich dziełach Boga. W ten sposób uświadomiono sobie, że o wzroście Kościoła nie decyduje ludzka aktywność.

Fragment wyjęty z Księgi Apokalipsy przekazuje myśl o ostatecznym zwycięstwie Kościoła. Mowa jest o rzeczywistościach, które on zrodzi: o nowym niebie i nowej ziemi, o Mieście Świętym, o Jeruzalem Nowym, które zstąpią z nieba od Boga przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swojego męża. Będzie to „przybytek Boga z ludźmi”. Wówczas Bóg zamieszka wraz z ludźmi i będą oni Jego ludem, a On będzie „Bogiem z nimi”.

Na obecnym etapie ziemskiej pielgrzymki – podpowiada Jezus w czasie Ostatniej Wieczerzy – Kościół przeżywa swego rodzaju czas rozłąki z Nim. Chodzi o okres próby, ale nie samotności; o czas tęsknoty za pełnią życia. Droga ku spełnieniu wiedzie przez kształtowanie żywej więzi z Jezusem; domaga się osobowej komunii z Nim w wierze i miłości, poprzez miłość wzajemną Jego uczniów, dzieci Bożych.

 

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki