Logo Przewdonik Katolicki

Kiedy rodzice potrzebują wsparcia?

Bogna Białecka
Fot.

Gdy dziecko zaczyna dojrzewać, niektóre rodziny radzą sobie dobrze, inne potrzebują pomocy. Jednak często trudno ocenić , czy jesteśmy nadopiekuńczy, czy rzeczywiście przydałaby się konsultacja psychoterapeuty.

 

 

Dr Mark Gregston, specjalizujący się w pracy z nastolatkami, opracował test, który może pomóc w tej ocenie.

Zastanów się, na ile poniższe zdania opisują waszą sytuację rodzinną. Oceń w skali od 0 do 5.

 0 - nigdy

1

2

3

4

5 - zawsze

 

1)      Rodzina odczuwa stres w związku z zachowaniami nastoletniego dziecka. Dziecko odrzuca wszystko, o co poprosicie lub co powiecie, a to prowadzi do ciągłych konfliktów. Bywa, że wchodzi do pokoju w taki sposób, że czujecie się spięci.

2)      Widzicie znaczącą zmianę w dominującym nastroju dziecka. Staje się zapominalskie, agresywne, wybuchowe, depresyjne lub niespokojne. W rezultacie ma gorsze oceny w szkole, rzuca hobby, zrywa z przyjaciółmi.

3)      Dziecko staje się bezczelne. Okazuje brak szacunku, okłamuje was, nie troszczy się o konsekwencje swego zachowania, nie przejmuje się przyszłością, poddaje się impulsom chwili.

4)      Dziecko otwarcie się buntuje. Odmawia podporządkowania się obowiązującym w domu zasadom. Może wyrażać to przez bierną lub otwartą agresję.

5)      Pojawiły się niebezpieczne dla zdrowia zachowania. Dziecko jest autoagresywne – tnie się, ma zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia), sięga po papierosy, alkohol, narkotyki lub angażuje w relacje seksualne.

6)      Zachowuje się agresywnie wobec otoczenia. Byliście świadkami, jak  wasz nastolatek tracił panowanie nad sobą – niszczył przedmioty, dokuczał zwierzętom lub znęcał się nad rodzeństwem. Zdarzyło mu się coś ukraść (np. pieniądze z portfela).

7)      Zachowuje się egoistycznie. Uważa, że jest centrum rodziny, a wszyscy powinni się do niego (niej) dostosowywać. Aby uzyskać to, co chce, stosuje manipulację, groźby, wymuszenia.

8)      Odmawia bycia częścią rodziny. Nie chce uczestniczyć w wydarzeniach rodzinnych (nawet takich jak wspólny obiad), manifestuje narastającą niechęć lub wręcz nienawiść wobec rodziny.

9)      Dziecko jest uzależnione od rówieśników. Widzicie, że jego postawy, zachowania są wzorowane na postawach i zachowaniu grupy rówieśniczej, do której należy (lub chce należeć). Przejmuje ich sposób bycia, ubierania itp. Jest z nimi w nieustannym kontakcie – SMS-y, czat, rozmowy, wymykanie się z domu, itp.

 

Jeżeli uzyskaliście wynik 30 punktów wzwyż, wasza rodzina potrzebuje wsparcia ze strony psychoterapeuty, jednak warto skonsultować się z psychoterapeutą także jeśli co najmniej 5 z powyższych problemów pojawia się sporadycznie.

 

 

Gdy dziecko zaczyna dojrzewać, niektóre rodziny radzą sobie dobrze, inne potrzebują pomocy. Jednak często trudno ocenić , czy jesteśmy nadopiekuńczy, czy rzeczywiście przydałaby się konsultacja psychoterapeuty.

 

 

Dr Mark Gregston, specjalizujący się w pracy z nastolatkami, opracował test, który może pomóc w tej ocenie.

Zastanów się, na ile poniższe zdania opisują waszą sytuację rodzinną. Oceń w skali od 0 do 5.

 

0

1

2

3

4

5

Nigdy

 

 

 

Zawsze

 

1)      Rodzina odczuwa stres w związku z zachowaniami nastoletniego dziecka. Dziecko odrzuca wszystko, o co poprosicie lub co powiecie, a to prowadzi do ciągłych konfliktów. Bywa, że wchodzi do pokoju w taki sposób, że czujecie się spięci.

2)      Widzicie znaczącą zmianę w dominującym nastroju dziecka. Staje się zapominalskie, agresywne, wybuchowe, depresyjne lub niespokojne. W rezultacie ma gorsze oceny w szkole, rzuca hobby, zrywa z przyjaciółmi.

3)      Dziecko staje się bezczelne. Okazuje brak szacunku, okłamuje was, nie troszczy się o konsekwencje swego zachowania, nie przejmuje się przyszłością, poddaje się impulsom chwili.

4)      Dziecko otwarcie się buntuje. Odmawia podporządkowania się obowiązującym w domu zasadom. Może wyrażać to przez bierną lub otwartą agresję.

5)      Pojawiły się niebezpieczne dla zdrowia zachowania. Dziecko jest autoagresywne ? tnie się, ma zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia), sięga po papierosy, alkohol, narkotyki lub angażuje w relacje seksualne.

6)      Zachowuje się agresywnie wobec otoczenia. Byliście świadkami, jak  wasz nastolatek tracił panowanie nad sobą ? niszczył przedmioty, dokuczał zwierzętom lub znęcał się nad rodzeństwem. Zdarzyło mu się coś ukraść (np. pieniądze z portfela).

7)      Zachowuje się egoistycznie. Uważa, że jest centrum rodziny, a wszyscy powinni się do niego (niej) dostosowywać. Aby uzyskać to, co chce, stosuje manipulację, groźby, wymuszenia.

8)      Odmawia bycia częścią rodziny. Nie chce uczestniczyć w wydarzeniach rodzinnych (nawet takich jak wspólny obiad), manifestuje narastającą niechęć lub wręcz nienawiść wobec rodziny.

9)      Dziecko jest uzależnione od rówieśników. Widzicie, że jego postawy, zachowania są wzorowane na postawach i zachowaniu grupy rówieśniczej, do której należy (lub chce należeć). Przejmuje ich sposób bycia, ubierania itp. Jest z nimi w nieustannym kontakcie ? SMS-y, czat, rozmowy, wymykanie się z domu, itp.

 

Jeżeli uzyskaliście wynik 30 punktów wzwyż, wasza rodzina potrzebuje wsparcia ze strony psychoterapeuty, jednak warto skonsultować się z psychoterapeutą także jeśli co najmniej 5 z powyższych problemów pojawia się sporadycznie.

 

 

opr. na podst.  ?Warning Signs That Your Teen May Need Professional Help" Mark Gregston, www.heartlightministries.org data dostępu 10 lipca 2009

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki