Parafianie sompoleńscy na pielgrzymich szlakacj (1)

Podejmowanie trudu pielgrzymowania jest jedną z najstarszych i najbardziej cenionych form kultu religijnego – nie tylko w chrześcijaństwie, ale i w innych wielkich religiach świata. Jest to jednocześnie bardzo popularna forma oddawania czci Bogu, stąd pielgrzymki zawsze odgrywały szczególną rolę w życiu Kościoła.

Od zarania chrześcijaństwa nie szczędzono trudu, aby nawiedzić miejsca związane z życiem i działalnością Jezusa Chrystusa, a później także te związane z kultem Matki Bożej i świętych. W obecnych czasach zauważamy wielki renesans pielgrzymek, szczególnie po II wojnie światowej. Przyczynił się do tego rozwój sanktuariów, a także otwartość młodego pokolenia na manifestacyjne duszpasterskie akcje Kościoła. W Polsce w okresie komunizmu, mimo przeszkód ze strony władz, pielgrzymki były kontynuowane i stanowiły (poza naturalnymi celami takimi, jak: modlitwa, dziękczynienie, przebłaganie i in.) okazję do zamanifestowania sprzeciwu wobec politycznej rzeczywistości, a równocześnie solidarności we wspólnocie Kościoła. Do popularności pielgrzymowania przyczynił się w wielkim stopniu Ojciec Święty Jan Paweł II, nawiedzając w latach pontyfikatu wspólnoty Kościoła niemal na całym świecie. Papież Polak stał się nie tylko przykładem, ale i celem pielgrzymowania. W najdalsze zakątki świata podążały za nim liczne rzesze młodzieży. Ukoronowaniem wspólnych spotkań stały się zainicjowane przez Jana Pawła II Światowe Dni Młodzieży, organizowane w różnych miejscach kultu Bożego na świecie i gromadzące niezmiennie wielotysięczne, a nawet milionowe zastępy młodych ludzi, entuzjastycznie manifestujących wiarę w Boga.

Pielgrzymki stanowią ważny element w duszpasterskiej misji Kościoła. Biskupi, duchowieństwo, wspólnoty zakonne i parafialne jako jedną z form aktywności religijnej akcentują walory rozwoju duchowego i moralnego w akcji pielgrzymek (rekolekcje w drodze). Zapewne każda wspólnota parafialna ma własne doświadczenia, spostrzeżenia i owoce wynikające z pielgrzymiego szlaku. Wspaniałym przykładem dla parafii są pielgrzymki przechodzące przez jej teren. Mobilizuje się wówczas akcja charytatywnej pomocy, co integruje wspólnotę. Dla osób przyglądających się postawie pielgrzymów (poświęcenie, wysiłek fizyczny, pogłębienie wiary, przeżycie religijne) staje się to pozytywnym bodźcem do zmiany postępowania poprzez włączenie się w akcję pielgrzymek.

Przez parafię św. Marii Magdaleny w Sompolnie od wielu lat przechodzą liczne, zorganizowane pielgrzymki z różnych diecezji. Postawa religijna, entuzjazm i liczba pielgrzymów pozostawiają ślad w życiu parafian. Wspólnota parafialna mobilizuje się do godnego przyjęcia pątników. W akcję włączone są rodziny i instytucje: szkoły, w których nocują pielgrzymi, ochotnicza straż pożarna, czuwająca nad bezpieczeństwem i udostępniająca pomieszczenia remizy, władze gminy, zespoły parafialne. Zachęceni budującym przykładem wierni sompoleńscy sami też podejmują trud pielgrzymowania. Udział w pielgrzymkach jest częścią programu duszpasterskiego parafii, zakładającego pogłębianie formacji religijnej przez nawiedzanie miejsc szczególnego kultu oraz miejsc związanych z aktualnymi wydarzeniami w życiu Kościoła powszechnego. Warto w tym miejscu wspomnieć o kilku najważniejszych akcjach podjętych przez naszą wspólnotę parafialną w ostatnich latach. Każdego roku dzieci komunijne, w tygodniu po uroczystości przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej, wraz z księżmi, katechetami i rodzicami nawiedzają najbliższe sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Licheniu. Jest to wyraz szczególnej więzi z Matką Chrystusa – Matką Kościoła i doskonała sposobność, aby powierzyć dzieci Jej szczególnej opiece.