Złączeni w miłości Chrystusa (9)

Ks. Zbigniew Pawlak, kanonik honorowy Kapituły Katedralnej

Duży wpływ na mnie i na kształtowanie się mojego powołania wywarł Kościół i kapłani, kiedy byłem ministrantem (od 7. do 19. roku życia) w Ostrowie Wlkp., skąd pochodzę. Ważną rolę odegrali też tutaj klerycy, których wielu było w Ostrowie, a zwłaszcza kl. Walenty Szymański, opiekujący się w czasie wakacji ministrantami. Ich przykład i świadectwo życia pociągały mnie.

Z kolei moje późniejsze życie kapłańskie spełniało się w dwóch środowiskach: akademickim i wiejskim. Po skończeniu seminarium studiowałem filozofię na KUL-u, a następnie przez 18 lat byłem duszpasterzem akademickim w Poznaniu. Zresztą muszę powiedzieć, że do dziś, pomimo wieku, mam dobry kontakt z młodzieżą. Spotykam się również ze studentami z Uniwersytetu Medycznego ze specjalizacji opieki paliatywnej.

Kolejne 28 lat kapłaństwa spędziłem jako proboszcz w Kicinie pod Poznaniem, gdzie pracuję do tej pory. Teraz, po latach spędzonych w Kicinie, trudno byłoby mi się rozstać z wsią. Chyba tylko w rodzinnym Ostrowie, gdzie mieszka moja siostra, mógłbym znaleźć miejsce dla siebie.

Dodatkowo też zajmowałem się pracą publicystyczną, m.in. jako współpracownik, a potem redaktor naczelny „Przewodnika Katolickiego”. Jednak jako kapłan czuję się przede wszystkim wiejskim proboszczem i duszpasterzem akademickim.