Szkoła katolicka (2)

Diecezja włocławska szczyci się zarówno istnieniem na jej terenie szkół katolickich, jak i tym, że sama prowadzi Zespół Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku. Na południowym krańcu diecezji, w Sieradzu, funkcjonuje Zespół Szkół Katolickich prowadzony przez tamtejszą par. św. Urszuli Ledóchowskiej. Placówka ta oferuje naukę na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum,...
Czyta się kilka minut

Diecezja włocławska szczyci się zarówno istnieniem na jej terenie szkół katolickich, jak i tym, że sama prowadzi Zespół Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza we Włocławku. Na południowym krańcu diecezji, w Sieradzu, funkcjonuje Zespół Szkół Katolickich prowadzony przez tamtejszą par. św. Urszuli Ledóchowskiej. Placówka ta oferuje naukę na poziomie szkoły podstawowej, gimnazjum, liceum i liceum dla dorosłych. Trzeba zaznaczyć, że tworzenie i funkcjonowanie tych szkół było możliwe dzięki zaangażowaniu biskupów, kapłanów i wiernych, którzy ofiarnie wspierali tworzenie tych placówek. Konieczny wydaje się postulat stałego odkrywania przez duszpasterzy i wiernych potrzeby istnienia i funkcjonowania szkół katolickich. Tylko systematyczna pomoc materialna i tworzenie przyjaznej atmosfery umożliwią szkołom katolickim właściwy rozwój, a ich uczniom dobry start w dorosłe życie w duchu odpowiedzialności za przyszłość Kościoła i Ojczyzny.

***

Realizacja programu duszpasterskiego „Przypatrzmy się powołaniu naszemu” w szkole katolickiej dotyczy wielu osób i środowisk. Wynika to z misji szkoły katolickiej; jej wypełnienie zależne jest od Kościoła hierarchicznego, od rodziców, nauczycieli, wychowawców, uczniów i wszystkich ludzi dobrej woli, świadomych swego apostolskiego posłannictwa. Trzeba ponownie odkrywać powołanie do odpowiedzialności za właściwe funkcjonowanie szkoły katolickiej. Nie jest i nie może to być działanie jednorazowe, lecz proces realizowany przez:

• Biskupa ordynariusza i biskupów pomocniczych

Ojcowska troska biskupa o urzeczywistnianie synodalnej wizji szkoły katolickiej i motywowanie kapłanów i świeckich do odpowiedzialności za rozwój i funkcjonowanie szkół katolickich.

Systematyczna posługa duszpasterska pozwalająca odczuć społeczności szkolnej więź z biskupem i przynależność do Kościoła powszechnego oraz znaczenie posłannictwa szkoły katolickiej w wymiarze lokalnym i powszechnym.

Troska o właściwe funkcjonowanie materialne szkoły.

• Proboszczów i wikariuszy

Informowanie wiernych o istnieniu szkół katolickich w naszej diecezji oraz ich istotnej roli w realizacji powołania do bycia chrześcijaninem.

Propagowanie wyboru szkoły katolickiej przez wiernych.

Wspieranie modlitewne i materialne szkół katolickich.

• Katechetów świeckich i duchownych

Informowanie uczniów o zaletach wyboru szkoły katolickiej.

Pomoc uczniom w nawiązaniu kontaktu ze szkołą katolicką.

• Rodziców uczniów szkoły katolickiej

Aktywne uczestnictwo w realizacji misji szkoły poprzez:

– modlitwę osobistą, udział w szkolnych Mszach św., rekolekcjach, dniach skupienia, pielgrzymkach itp.,

– wychowanie (dogłębne poznanie programu wychowawczego szkoły i wspieranie nauczycieli w jego urzeczywistnianiu),

– wsparcie materialne,

– dzielenie się uwagami dotyczącymi właściwego funkcjonowania szkoły.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 2/2007