Rubinowy jubileusz kapłaństwa

Kapłani wyświęceni przez Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego w roku Milenium Chrztu Polski – 1966 dziękowali Bogu za 40 lat pracy w Winnicy Pana.

Mszy św. jubileuszowej, sprawowanej 19 kwietnia w gnieźnieńskiej katedrze, przewodniczył abp Henryk Muszyński. Jak powiedział w homilii, przed 40 laty jubilaci przybyli do grobu św. Wojciecha, by powiedzieć Chrystusowi swoje ,,Tak!”. Dziś czynią to ponownie. Może ich odpowiedź nie jest aż tak płomienna, jak w dniu święceń kapłańskich, jednak – mówił arcybiskup gnieźnieński – jest niemniej droga Chrystusowi, bo potwierdzona świadectwem życia, ofiarą i wieloma wyrzeczeniami.

Być na wzór Chrystusa

Kapłani obchodzący w tym roku rubinowy jubileusz kapłaństwa, przyjmowali święcenia w trudnych dla Kościoła i Polski czasach. Są – jak stwierdził abp Muszyński – świadkami i uczestnikami przełomowych wydarzeń, nie tylko Milenium Chrztu Polski, ale także wysiłków, które podejmował Kościół, by spełnić zadania i oczekiwania Zbawiciela. Leżąc krzyżem na posadzce gnieźnieńskiej katedry 14 kwietnia 1966 roku, przyjęli na swoje barki ważne zadanie, którego wypełnianie miało odtąd stanowić treść ich życia. Jak przypomniał abp Muszyński, być kapłanem to znaczy być słuchaczem, sługą i szafarzem słowa Bożego. Nigdy w odmiennym porządku. – Możemy dzielić się tylko tym, co sami usłyszeliśmy i możemy porywać tylko tym, co nas wewnętrznie porwało – podkreślił. – Mamy dopomóc, aby wierni usłyszeli orędzie i wezwanie samego Jezusa Chrystusa. Nasze życie ma być ewangeliczną ilustracją tego nauczania. Jesteśmy powołani do tego, aby przywracać nadzieję tym, którzy ją utracili, aby napełniać mocą słowa Bożego tych, którzy zasłabli i aby utwierdzać wiarę tych, którzy ją zagubili.

Służba nigdy się nie kończy

Księża jubilaci – dodał abp Muszyński – po 40 latach pracy w Winnicy Pana przynoszą naręcza pełne owoców ich trudu, poświęcenia, wyrzeczeń, samozaparcia i ofiary. Ks. dr Zdzisław Sawiński – jak przypomniano podczas Eucharystii – przez szereg lat pracował w Caritas Archidiecezji Gnieźnieńskiej i Caritas Polska, a później był proboszczem parafii w Damasłaku i dziekanem tamtejszego dekanatu. Ks. Jerzy Witkowski, zakończywszy posługę duszpasterską, pomaga w gnieźnieńskim Archiwum Archidiecezjalnym. Ks. prałat Eugeniusz Jaworski organizował wspólnotę parafialną i wybudował kościół pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Mogilnie, gdzie do dziś jest proboszczem. Ks. Alojzy Piątek przez wiele lat był zaangażowany w odbudowę gnieźnieńskiej katedry, a później, jako proboszcz parafii w Kołaczkowie, w renowację tamtejszego zabytkowego kościoła. Ks. Feliks Polcyn, były proboszcz parafii w Sokolnikach, po latach duszpasterskiej posługi pomaga w gnieźnieńskich parafiach. Ks. kanonik Zbigniew Kapturczak organizował wspólnotę i wybudował kościół na gnieźnieńskich Winiarach, gdzie do dziś jest proboszczem.

Bóg działał

Dziękując za wspólną modlitwę, ks. Kapturczak przyznał, że z zadumą i wzruszeniem patrzy na posadzkę, na której przed 40 laty leżał krzyżem. – To wówczas Prymas Tysiąclecia namaścił nas i posłał – mówił. – Poszliśmy. Pracowaliśmy, jak umieliśmy. Jesteśmy świadomi, że to, co dobrego uczyniliśmy, nie jest naszą zasługą. To Bóg działał i posłużył się nami. Nasza zasługa może być jedynie taka, że staraliśmy się Panu Bogu jak najmniej przeszkadzać. Dziś dziękujemy Mu za 40 lat kapłaństwa.