Ewangeliczna przypowieść o dziesięciu pannach jest zaproszeniem do odkrycia sensu naszego życia: cała ludzka egzystencja – od narodzenia aż po przejście przez próg śmierci – przypomina narzeczeństwo. Przemierzamy codzienność nie po to, by uciekać przed czasem, lecz by wychodzić na spotkanie Boga, który objawia się jako Oblubieniec. Już w Starym Przymierzu prorocy Ozeasz i Izajasz oraz Pieśń nad Pieśniami opisywali relację Boga do Ludu Wybranego jako pełne czułości narzeczeństwo. Jezus przychodzi ostatecznie wypełnić te zapowiedzi.
Kluczowymi elementami ewangelicznej opowieści są pochodnie i oliwa. Rabiniczne komentarze wyjaśniają, że bliskowschodni orszak weselny wykorzystywał potężne pochodnie. Były to miedziane czarki zamontowane na wysokich tyczkach, wypełnione skrawkami tkanin, żywicą oraz oliwą. Taka konstrukcja dawała jasne i odporne na wiatr światło, pozwalające bezpiecznie doprowadzić pannę młodą do domu męża.
Pochodnia symbolizuje nasze ciało i darowany nam czas. Paliwem, które zmienia miedziane naczynie w żywy płomień, jest oliwa – symbol Ducha Świętego oraz miłości. Sama pochodnia pozbawiona paliwa staje się bezużytecznym, osmalonym rekwizytem, który zamiast dawać światło, brudzi i dymi. Ciało i czas człowieka, pozbawione Bożej łaski, stają się oporne i ciemne. To miłość sprawia, że stajemy się źródłem światła – świątynią Ducha.
Panny nieroztropne popełniają błąd wielu wierzących: ograniczają się do słów „Panie, Panie!” (por. Mt 7, 21), lecz nie przekładają ich na czyny miłości. Kiedy Oblubieniec zwleka, nie robi tego ze złośliwości. Owa „zwłoka” jest przestrzenią daną nam, byśmy mogli dojrzeć i zgromadzić zapasy Ducha. Oliwy nabywamy u ubogich, samotnych i potrzebujących – to w służbie im napełniamy nasze naczynia (por. Mt 25, 31–46).
Musimy jednak zatroszczyć się o ten zapas sami. Nie da się pożyczyć oliwy od innych, ponieważ nikt nie może za nas kochać, wybaczyć czy otworzyć serca innym. Zamknięte zaś drzwi stanowią pieczęć nałożoną na nasz własny wybór. Dlatego Chrystusowe wezwanie „Czuwajcie!” oznacza: żyjcie świadomie dzisiaj. Kiedy nadejdzie Oblubieniec, niech zastanie nas z pochodniami płonącymi miłością do sióstr i braci.
CHWILA REFLEKSJI
Czy niosą w sobie płomień miłości, który chcę dzielić z innymi?
Słowa Ewangelii według św. Mateusza
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: «Podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w swoich naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, senność ogarnęła wszystkie i posnęły.
Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!”. Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: „Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną”. Odpowiedziały roztropne: „Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie”.
Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. Nadchodzą w końcu i pozostałe panny, prosząc: „Panie, panie, otwórz nam!”. Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was”. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny».
Mt 25, 1–13
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 45/2026
