Urodził się w 1200 roku w Lauingen w Szwabii, pochodził z...
"Chciałbym szczególnie przywołać św. Alberta i św. Teresę Benedyktę od Krzyża, którzy z taką samą wewnętrzną postawą jak Mędrcy, żarliwie poszukiwali prawdy". Tych dwoje świętych, związanych z Kolonią, wspomina Papież w Orędziu na XX ŚDM. Warto bliżej przyjrzeć się ich postaciom. Zacznijmy od Alberta Wielkiego:
Urodził się w 1200 roku w Lauingen w Szwabii, pochodził z rycerskiego rodu von Bolstatt. Podczas studiów w Padwie, pod wpływem bł. Jordana z Saksonii, generała dominikanów, odkrył powołanie zakonne. Jako dominikanin kształcił się dalej w szkole w Kolonii, gdzie dzięki swoim zdolnościom i niezmordowanej pracowitości nabył gruntowną i rozległą wiedzę. Objął katedrę teologii na uniwersytecie paryskim. Wielką jego zasługą jest wprowadzenie Arystotelesa do filozofii Zachodu. Nie było gałęzi wiedzy, której by nie zgłębiał, począwszy od mineralogii, a kończąc na teologii życia mistycznego. Stąd zwany jest doctor universalis. Św. Albert był mistrzem św. Tomasza z Akwinu, któremu przepowiedział, że zadziwi świat wiedzą i nauką.
W 1260 roku został biskupem Ratyzbony; dwa lata później zrezygnował z rządów diecezją i resztę pracowitego życia spędził w Kolonii, gdzie zmarł 15 listopada 1280 roku. Jego grób znajduje się w krypcie kolońskiego kościoła Dominikanów, kilka przecznic od katedry.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 5/2005
