Równe traktowanie pracowników

Rządowy projekt nowelizacji kodeksu pracy przewiduje wprowadzenie zakazu dyskryminacji w zatrudnieniu, obowiązku pracodawcy informowania pracowników o warunkach zatrudnienia, przepisów regulujących czas pracy i długość urlopów wypoczynkowych, uregulowanie kwestii zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy, zatrudnienia na czas określony oraz zatrudnienia pracowników skierowanych do pracy na terytorium Polski z państwa będącego członkiem Unii.

Obecnie w kodeksie pracy istnieje już zapis o tym, że pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków; dotyczy to w szczególności równego traktowania mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu.

Dlatego też nieważne są z mocy prawa postanowienia regulaminów pracy, układów zbiorowych, statutów naruszające zasadę równego traktowania kobiet i mężczyzn w zatrudnieniu. Jeżeli w umowie o pracę istnieje zapis naruszający tę zasadę, jest ona nieważna.

Równe traktowanie mężczyzn i kobiet w zatrudnieniu oznacza w praktyce powstrzymywanie się pracodawcy od bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji ze względu na płeć w zakresie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania, dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji.

Ponadto w kodeksie pracy jedną z podstawowych zasad prawa pracy jest zasada niedopuszczalności jakiejkolwiek dyskryminacji w zatrudnieniu ze względu na wiek, niepełnosprawność, pochodzenie rasowe, narodowość, przekonania polityczne lub religijne oraz przynależność związkową.

Projekt nowelizacji przewiduje rozszerzenie pojęcia dyskryminacji ze względu na orientację seksualną oraz poprzez objęcie jego zakresem znaczeniowym pojęcia molestowania seksualnego.

W związku z koniecznością spełnienia wymagań wspólnotowych w zakresie prawa pracy czekają nas więc kolejne zmiany w kodeksie pracy.