Czyż i wy chcecie odejść?

Bez względu na nasz stosunek do konkretnych grup organizujących protesty i demonstracje, nie można przemilczeć faktu, że są one dobitnym znakiem wskazującym na wielość postaw w społeczeństwie. Kiedy w bardzo spektakularny sposób próbuje się wmówić społeczeństwu, że "społeczeństwo czegoś oczekuje", właśnie dzięki takim grupom można dostrzec, że społeczeństwo nie jest jakąś zamkniętą kategorią, na służbie takiej czy innej grupy mniejszościowej, która próbuje zrobić z siebie głos narodu.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam tych, którzy odchodzą i tych, którzy pozostają przy Jezusie. Widzimy uczniów lękających się trudnej nauki i tych, co postanowili stać się czytelnym znakiem Chrystusa, który przynosi Dobrą Nowinę o zbawieniu. Także oni mogli zapytać czy warto; czy Nauczyciel z Nazaretu, który pozbierał kilku rybaków i zrobił z nich swoich uczniów, może coś zmienić? Odpowiedź nie była jednoznaczna, jednak Apostołowie postanowili pozostać. I okazało się, że było warto.

Nasze życie nie ogranicza się oczywiście do wielkich i spektakularnych manifestacji, choć i one w określonych sytuacjach mogą mieć duże znaczenie i konkretną wartość. Codzienność domaga się jednak wiary konsekwentnej, takiej jak wiara Jozuego, który mówi: "Ja sam i mój dom służyć chcemy Panu". Tej wiary, która Izraelitom każe powiedzieć: "My również chcemy służyć Panu, bo On jest naszym Bogiem". I wreszcie tej wiary, z jaką Piotr w imieniu Apostołów mówi: "Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A myśmy uwierzyli i poznali, że Ty jesteś Świętym Boga".

Niech dzisiejsze czytania liturgiczne będą dla nas zachętą do wiernego i konsekwentnego podążania za wezwaniami wypływającymi z Ewangelii i przykazań. Choć rodzą się w nas pytania, a niekiedy nawet wątpliwości w rodzaju "czy warto", niech nie brakuje nam tego zaufania, które z mocą i przekonaniem ukazuje nam Piotr, wyznający, że słowo Chrystusa jest słowem życia.