Płacząca Orędowniczka grzeszników

19 września 1846 r. około godziny piętnastej dwojgu dzieciom z Corps - jedenastoletniemu Maksyminowi Giraud i piętnastoletniej Melanii Calvat - pasącym krowy na hali La Salette, w łańcuchu Alp Francuskich, ukazała się płacząca Piękna Pani. Ubrana tak, jak nosiły się wówczas francuskie chłopki, siedziała z twarzą zakrytą dłońmi.

Kto doprowadził Ją do płaczu?

Dzieci sądziły początkowo, że jest to matka skrzywdzona przez dzieci, która przyszła się wypłakać w zacisznym, górskim miejscu. Po chwili wstała i przemówiła do nich - początkowo po francusku, a następnie w ich narzeczu - cały czas roniąc łzy nad grzesznym światem.

Za ich pośrednictwem przekazała orędzie wzywające ludzkość do pokuty i pojednania z Bogiem, zapowiadając Boże kary dla niepoprawnych grzeszników i obfite łaski dla tych, którzy się nawrócą. Kiedy skończyła mówić, weszła na strome wzgórze, znikając w świetle; dzieci odniosły wrażenie, że Piękna Pani jest jasnością, której źródłem był krucyfiks zawieszony na Jej szyi. A był to krzyż szczególny, otoczony łańcuchem - Maryja była nim skrępowana, na znak naszego spętania grzechem - różami, młotkiem i obcęgami. Kiedy Pani odeszła, Melania zapytała głośno: "Może to była wielka święta? Gdybyśmy to wiedzieli, to poprosiłbym, żeby nas ze sobą zabrała".

Saletyni i ich założyciel

Dzięki miejscowemu biskupowi Philibertowi de Bruillard zdarzenie to zostało dokładnie zbadane, spisano zeznania świadków i treść samego orędzia. Już 19 września 1851 r. biskup de Bruillard wydał list pasterski, w którym orzekł, że objawienie: "zawiera w sobie wszystkie cechy prawdziwości i że wierni mają podstawę do tego, aby je uznać za niewątpliwe i pewne". To również on - odpowiadając na apel Maryi, aby głosić Jej słowa wszystkim ludziom - utworzył 1 maja 1852 r. nowe zgromadzenie zakonne: Misjonarzy Matki Bożej z La Salette i rozpoczął budowę w miejscu objawień okazałej bazyliki.

Saletyni, zgromadzenie oddające się dziełu głoszenia i wypełniania orędzia z La Salette, przybyli na ziemie polskie w 1902 r. ze Szwajcarii. Swój najważniejszy w Polsce dom zakonny i główny ośrodek kultu mają obecnie w Dębowcu k. Jasła, gdzie wydawany jest dwumiesięcznik "La Salette - Posłaniec Matki Bożej Saletyńskiej". We wszystkich sanktuariach saletyńskich znajdują się wizerunki płaczącej Maryi, choć, paradoksalnie, w samej bazylice w La Salette znajduje się figura stojącej Matki Bożej. Na dodatek jest ona odziana nie tak, jak podczas objawień - czyli w ubranie francuskiej chłopki połowy XIX w. - tylko w szaty rzymskie.

La Salette a inne objawienia

Nieco wcześniej w 1830 r. św. Katarzyna Labouré z paryskiego klasztoru otrzymała od Najświętszej Panienki cudowny medalik.

Ale i po objawieniach w La Salette Maryja ukazywała się m.in. w: Lourdes (1858), Portmain (1871) - podczas wojny niemiecko-francuskiej - w Fatimie (1917), czy belgijskim Beauraing (1932) i Banneaux (1933).

Godzi się przypomnieć, że objawienia prywatne, choć nie stanowią depozytu wiary, są znakami przypominającymi zapoznane wątki biblijne. Treść objawień może być potwierdzona przez Kościół, który jednak nie podaje ich jako obowiązujących do wierzenia. Oceniając, czy są wiarygodne, Kościół ustala zgodność treści objawień z Pismem Świętym oraz Tradycją.

Rozmowa z ks. Piotrem Komisarzem MS

z parafii Św. Jana Chrzciciela w Trzciance

Jaki jest charyzmat Misjonarzy Matki Bożej z La Salette?

Zgromadzenie powstało po objawieniach Maryi; wtedy biskup Philibert de Bruillard powołał kilku kapłanów, nazywając ich Misjonarzami MB z La Salette. Naszym charyzmatem jest misja jednania ludzi z Bogiem, ze sobą, z drugim człowiekiem i wreszcie - człowieka ze światem.

Jakie miejsce, na tle objawień maryjnych w Lourdes i Fatimie, zajmują te, które dane było przeżyć pastuszkom z La Salette?

Sądzę, że było to jedno z najważniejszych objawień; ono było wcześniejsze, więc tamte są, poniekąd, kontynuacją. Ale co istotniejsze: w XXI wieku jest ono nadal żywe i aktualne. Maryja wezwała nas do powrotu do Ewangelii, skarżąc się, że ludzie niewiele się modlą, za rzadko chodzą do kościoła, za mało z dnia codziennego oddają Panu Bogu i zapominają o trzecim przykazaniu Bożym. W ówczesnej Francji, po przewrocie politycznym i narodzinach przemysłu, ludzie chcieli coraz więcej zarabiać. Czy dzisiaj jest inaczej? To orędzie Maryi, wzywające do nawrócenia i pokuty, jest cały czas aktualne.

Każdy saletyn nosi krzyż, podobny do tego, który podczas objawień miała na piersiach Matka Boża. Na poziomej belce krzyża widnieją młotek i obcęgi - co one symbolizują?

Taki krzyż otrzymujemy w dniu ślubów wieczystych; są to krzyże przechodnie, bo po zmarłym misjonarzu otrzymuje go następny. Z tyłu, na owej belce, wygrawerowane są ostatnie słowa Matki Bożej z La Salette: "A więc, moje dzieci, ogłoście to całemu memu ludowi". Podczas objawień Maryja ukazała się w blasku promieni, których źródłem był Krzyż Chrystusa; tak przekazały swoje widzenie dzieci. Teologowie wyjaśnili później, że młotek to symbol grzechu, który rani Zbawiciela, natomiast obcęgi - to symbol nawrócenia i pokuty, które wyciągają "gwoździe grzechów" z Jego Ciała.

Matka Boża wzywa nas do pokuty: co uczynić, aby przezwyciężyć naturalną niechęć do pokutowania?

Do tego, aby dobrowolnie odmawiać sobie pewnych przyjemności, człowiek musi dojrzeć. Trudno nam przychodzi nałożyć sobie pokutę, bo z natury jesteśmy leniwi. Jeśli jednak człowiek kieruje się miłością do Boga, to wówczas jest skłonny do rezygnacji, np. z używek. To tak, jak z miłością, która potrafi przezwyciężyć rozmaite opory i zniechęcenia: wówczas jedno dla drugiego potrafi odmówić sobie niektórych rzeczy. Należy pamiętać, że pokutowanie jest nie tylko miłe Bogu, ale i pożyteczne dla nas. A, przy okazji, chciałbym przestrzec przed sektą melanistów, działającą także w Polsce, której członkowie świadomie zafałszowują treść orędzia MB z La Salette.