Logo Przewdonik Katolicki

Rok wiary, rok łaski

kard. Stanisław Dziwisz
Fot.

Ojciec Święty Benedykt XVI powiedział, że rozpoczynający się Rok Wiary jest zaproszeniem do autentycznego i nowego nawrócenia do Pana, jedynego Zbawiciela świata.

Ojciec Święty Benedykt XVI powiedział, że rozpoczynający się Rok Wiary „jest zaproszeniem do autentycznego i nowego nawrócenia do Pana, jedynego Zbawiciela świata”.

 

Wzorem autentyzmu w wierze jest Maryja, prowadząca wiernych do Chrystusa. Dzięki niej każdy wierzący tworzy żywą wspólnotę Kościoła, który staje się naszym domem. Trzeba jednak podkreślić, że owa kościelna wspólnota będzie żywą wspólnotą, jeśli będą tworzyć ją mniejsze, żywe i dynamiczne wspólnoty parafialne i rodzinne. W tym kontekście warto przyjrzeć się rodzinie przeżywającej widoczny kryzys. Niewątpliwie w życie rodzinne zawsze wpisany był i jest trud, konieczność i gotowość rozwiązywania rozlicznych problemów i konfliktów, jakie się rodzą w życiu nawet najbliższych osób, w relacjach małżeńskich, a także między rodzicami i dziećmi. We właściwym przeżywaniu tej niełatwej rzeczywistości potrzebne są pewne zasadnicze postawy, jak gotowość uczynienia ze swego życia daru dla drugiej osoby, dla najbliższych. Potrzebna jest również gotowość do przebaczenia i pojednania wobec nieuniknionych napięć czy nieporozumień, towarzyszących życiu rodzinnemu i spontanicznym relacjom międzyosobowym. Rozwiązaniem problemu nie jest dezercja, nie jest rozwód, w którym przegrywają wszyscy, a najbardziej cierpią dzieci. Rozwiązaniem staje się oczyszczanie wiary i pogłębianie miłości. Istnieje więc konieczność nieustannego pogłębiania relacji miłości, a przez nią wiary w polskich rodzinach, gdyż „dzięki wierze – jak napisał w liście apostolskim Porta fidei Benedykt XVI – życie kształtuje całą ludzką egzystencję na radykalnej nowości zmartwychwstania. Na miarę jego wolnej dyspozycyjności, myśli, uczucia, mentalność i zachowania człowieka powoli są oczyszczane i przekształcane, na drodze, która nigdy tu na ziemi w pełni się nie realizuje”.

W taki dojrzały projekt rodziny wpisane jest również zadanie przygotowania młodych do małżeństwa i założenia rodziny. W Kościele w Polsce czyni się sporo w dziele przygotowania młodych do małżeństwa, ale to nie wystarczy, bo to przede wszystkim rodzina stanowi żywe i najważniejsze laboratorium w tym zakresie. W rodzinie człowiek dojrzewa i dorasta do odpowiedzialności, do twórczego odtworzenia w nowej, założonej przez siebie rodzinie tego, czego się nauczył w dzieciństwie i młodości.

Rodzina, jako dobro wspólne całego społeczeństwa i państwa, potrzebuje szczególnej ochrony i wsparcia. Niestety, dzisiaj jesteśmy świadkami częstych zamachów na rodzinę, i to ze strony instytucji, które powinny szczególnie dbać o jej dobro. Samo słowo „rodzina” staje się niekiedy niewygodne. Lansuje się nową rzeczywistość, zwaną związkami partnerskimi, co stanowi zasadnicze nieporozumienie. Powiedzmy jasno: związki partnerskie jednopłciowe naruszają prawo naturalne, a ich oficjalne ustanawianie nie chroni porządku i zdrowia społecznego, a jest jedynie ustępowaniem władzy prawodawczej wobec nieuporządkowanych skłonności ludzkiej natury. Nie tędy droga do budowania społeczeństwa, które będzie miało przyszłość. Również prawo dopuszczające związki partnerskie mężczyzny i kobiety, wykluczające małżeństwo, jeszcze bardziej osłabia i tak już kruchą tkankę społeczeństwa, które powinno się wspierać na zdrowych rodzinach i odpowiedzialnych małżeństwach, ślubujących sobie dozgonną miłość, a niezawierających kruchy kontrakt, możliwy do zerwania w każdej chwili.

Należy również zauważyć, że rodzina powinna być otwarta na życie. Ale nowe życie, nowe dzieci powinny się rodzić w miłości małżeńskiej, a nie w laboratoriach. Kościół rozumie małżeństwa przeżywające dramat nieposiadania dzieci, ale drogą wyjścia nie jest metoda zwana in vitro. Jeszcze nie wiemy, jakie będą konsekwencje w życiu i zdrowiu tak poczętych dzieci, które – jeśli już przyjdą na świat – Kościół przyjmuje z miłością, jak przyjmuje każdego człowieka. Nie zgadzamy się na tę metodę w imię godności człowieka, a także prawa do życia każdego człowieka, a przecież odmawia się tego prawa niszczonym lub zamrażanym ludzkim embrionom, chociaż każdy z nich już jest istotą ludzką.

Warto dodać, że tworzący prawo w naszej ojczyźnie zobowiązani są do kierowania się dobrem człowieka. Jeśli parlamentarzyści są chrześcijanami, a takich przecież jest większość w naszym kraju, powinni kierować się dobrem rodziny i zasadami moralnymi, a nie ulegać tendencjom z gruntu obcym polskiej kulturze i zasadom zdrowego życia społecznego. W ustanawianiu prawa dotyczącego istotnych spraw moralnych parlamentarzyści powinni się kierować dobrze uformowanym sumieniem, a nie przymusem partyjnym.

Rozpoczynający się Rok Wiary powinien pomóc wiernym postawić Boga w centrum wszystkich spraw osobistych, rodzinnych i społecznych. Znaczne obszary naszego życia wymagają uporządkowania według zasad Ewangelii. Nie możemy też pozostawać obojętni wobec obojętności lub niewiary tylu naszych braci i sióstr, którzy niegdyś również przyjęli chrzest święty, a dziś żyją na marginesie Kościoła. Do nich skierowana jest nowa ewangelizacja, bo trzeba im pomóc odnaleźć drogę do Chrystusa. W tym dziele potrzebne jest nasze świadectwo żywej wiary, która owocuje dobrem i miłością naszych rodzin i solidarnością wierzącego społeczeństwa. Potrzebna jest nasza codzienna modlitwa w rodzinach. Dlatego istnieje pilna potrzeba podjęcia w tym roku konkretnych postanowień co do wspólnej modlitwy. Od tego trzeba zacząć, by wprowadzić Boga w nasze codzienne życie. Taka jest logika wiary chrześcijańskiej. Do takiej logiki chcemy dorastać i kierować się nią w życiu codziennym, we wszystkich naszych sprawach, choć wcale to nie jest ani proste, ani łatwe. Z drugiej jednak strony – jak zauważył papież – „tylko przez wiarę wiara rośnie i umacnia się; nie ma innej możliwości posiadania pewności co do swego życia, jak tylko przez coraz większe powierzenie siebie w ręce tej miłości, którą odczuwa się jako coraz większą, ponieważ swoje źródło ma w Bogu”. 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki