Szczęście?

Czerwiec mamy już za sobą. Miesiąc z literką „r”. Nie, nie… To nie koniec ślubnych uroczystości, choć powszechnie wiadomo, że najlepiej  się pobrać w miesiącu z literką „r”. Dlaczego literka „r”?

Czyżby ta literka wróżyła trwałość i harmonię w rodzinie? Prawdopodobnie rzecz nie jest w literce, ale w miesiącu, w którym są żniwa, zbiory, etc. Nie chcę sięgać do źródła ślubnej literki „r”, tym bardziej że mamy lipiec. Zastanawiam się nad tym, co trzeba zrobić, by ślub, małżeństwo były udane. Bo to, że na dzień przed ślubem wkłada się pieniądze do buta, aby była dobra pogoda, to wiadomo. Sylwia Grzeszczak w hicie tego lata śpiewa o budowaniu domu na piasku, o wzorze na szczęście. Bardziej lub mniej świadomie dotyka tekstów biblijnych, które faktycznie mówią o gwarancji szczęścia. Czytamy u św. Mateusza o solidnych, domowych fundamentach, które przetrwają największe burze i ulewy. „Jeżeli domu Pan nie zbuduje, daremnie się trudzą, którzy go wznoszą”– Ps 127.  Czyżby recepta na udane małżeństwo była tak banalnie prosta?

Tak. Prosta, ale niełatwa. Jeżeli rodzina katolicka ogranicza interwencję Boga w swoje plany tylko do ceremonii w kościele, to prędzej czy później będzie dramat. A potem pretensje do Pana Boga, do Kościoła, że się rozwieść nie mogą. Nawet to, co ślubowali z perspektywy czasu wydaje się niemożliwe. Do końca życia? W miłości? Nie wspomnę o etyce katolickiej. To wszystko jest nie tyle piękne, co realne. Pozostaje jedynie warunek: buduj dom na solidnym fundamencie. No bo co to za wierząca rodzina, gdzie małżonkowie się nie modlą? Nie mówię, że nie wierzą, ale czy ta wiara, która nie wyraża się w modlitwie, jest wystarczająca, by budować dom na skale? Wtedy literka „r” odgrywa pierwszoplanową rolę. Jeśli przysięga małżeńska nie jest świętością, a zbawienie małżonka priorytetem, to wierność małżeńska jest sportem ekstremalnym.