Dziecko dba o porządek?

Choć nawet najporządniejsze dzieci bywają w okresie dojrzewania bałaganiarzami (a wtedy rozwiązanie Zofii jest całkiem rozsądne), można wyrobić w nich od małego nawyki dobrej organizacji, dzięki czemu lepiej poradzą sobie z porządkowaniem życia w dorosłości. Uczenia porządku można zacząć już dziecko półtoraroczne. Wyznacz stałe miejsce: „domek” dla każdej zabawki – np. osobne szuflady, pudełka, półki. Po zabawie odkładaj poszczególne przedmioty na ich miejsce, tłumacząc dziecku, co robisz i dlaczego – rozumie więcej, niż się wydaje. Dla dwulatka można wymyśleć rozrywkowe formy sprzątania. Np. segregować zabawki kolorami i trzymać je w osobnych pojemnikach. Gra w „Szukamy wszystkich czerwonych zabawek i wrzucamy do czerwonego pojemnika” nie tylko umila sprzątanie, uczy też rozpoznawania kolorów. Przedszkolak potrafi już pościelić łóżko, wrzucić brudne ubranko do odpowiedniego pojemnika, odstawić zabawki i książki na miejsce. Dla ułatwienia można przygotować z dzieckiem plakat pokazujący, jakie czynności porządkowe powinny być wykonane każdego ranka i wieczora. Z uczniem podstawówki warto rozmawiać o pomysłach na utrzymanie porządku w pokoju. Będziesz zaskoczony jego propozycjami. Ważne, by trzymać się zasady, że najczęściej używane rzeczy powinny być najłatwiej dostępne. Dziecko szkolne potrafi zadbać o następujące sprawy: przygotować wieczorem ubranie na następny dzień i spakować tornister (zapobiega to porannej panice), zapisywać w kalendarzu terminy wykonania zadań domowych i trzymać się swoich ustaleń. Do tego stopniowo dochodzą obowiązki domowe. Przy ich przydzielaniu warto zadbać o rotację, aby nie zmęczyć dziecka monotonią wykonywania wciąż tej samej czynności. Pamiętaj, że podstawą dobrej organizacji jest dobre zarządzanie czasem – dlatego warto uczyć dziecko planowania i zapisywania planów w kalendarzu. Kalendarz (ścienny lub książkowy), z dużą ilością miejsca na wpisywanie działań to podstawowe narzędzie pomagające w utrzymywaniu porządku w domu. Jak to zwykle bywa, podstawą w tym zakresie jest dobry przykład rodziców. Nawet jeśli nie macie nawyków dbania o porządek, warto się tego nauczyć dla dobra dzieci.