Wypalenie zawodowe

Artur trzęsącą się ręką podnosi filiżankę z kawą do ust, rozlewając połowę płynu. „Panie doktorze, wszystko mnie denerwuje, jestem non stop wykończony i do tego trzęsą mi się ręce. Proszę mi pomóc”.

Taki był początek rozmowy Artura, kierownika działu w pewnej firmie, z psychoterapeutą. Wbrew pozorom przyczyną problemów nie było nadużywanie alkoholu ani choroba fizyczna, lecz zjawisko wypalenia zawodowego. Terapeuta rozpoczął rozmowę od słów: „Proszę popatrzeć na ten kubek. Póki używam go do picia, jest niemal niezniszczalny. Jednak wystarczy, że zacznę nim wbijać gwoździe lub kopać dziury i raz, dwa pęknie. Jeżeli chcę, aby mi długo służył, muszę używać go do tego, do czego jest przeznaczony. Tak samo jest z ludźmi. Jeżeli na siłę próbują robić coś, do czego się nie nadają, w końcu się załamią”.

Na czym polega wypalenie zawodowe?

Wynikiem nieustannie napiętego umysłu i ciała może być poczucie fizycznego wyczerpania. Wypalenie to fizyczna, umysłowa i emocjonalna reakcja na nieustanny, wysoki poziom stresu. Skutkiem wypalenia są uczucia: beznadziejności, bezsilności, cynizmu, rozgoryczenia, porażki oraz stagnacja i zmniejszona efektywność pracy. Rezultatem tego może być depresja i poczucie nieszczęścia, które mogą zagrozić twojemu zdrowiu, pracy i relacjom z ludźmi. Objawiać się to może bezsennością lub wręcz przeciwnie – ciągłą ospałością. Niektóre osoby pogrążają się w zachowaniach typu „ucieczka od problemów” takich, jak: alkohol, narkotyki, imprezowanie lub zakupy. Zachowania te stają się sposobem na zagłuszenie negatywnych uczuć.

Ważne jest, by nie mylić wypalenia, będącego rezultatem wysokiego zaangażowania w stresującą pracę, z sytuacją, gdy czuliśmy się zniechęceni i zdemotywowani już w chwili jej podjęcia!

Jak sobie radzić

Aby skutecznie poradzić sobie z wypaleniem zawodowym, trzeba: rozpoznać sygnały ostrzegawcze świadczące o zagrożeniu, objawy już występującego wypalenia i potraktować je poważnie.