Logo Przewdonik Katolicki

Słowniczek liturgiczny: Co to jest postawa stojąca?

Ks. Jacek Zjawin
Fot.

POSTAWA STOJĄCA jest wyrazem uszanowania wobec osoby wyżej postawionej. Jest zewnętrznym znakiem głębokiego uszanowania dla Boga jako najwyższego Pana. Postawę stojącą przybierają także osoby pośredniczące między dwiema stronami. W szczególny sposób przysługuje ona celebransowi, jako pośrednikowi między społecznością wiernych a Bogiem, stąd prezbiter stoi, gdy czyta...

POSTAWA STOJĄCA – jest wyrazem uszanowania wobec osoby wyżej postawionej. Jest zewnętrznym znakiem głębokiego uszanowania dla Boga jako najwyższego Pana. Postawę stojącą przybierają także osoby pośredniczące między dwiema stronami. W szczególny sposób przysługuje ona celebransowi, jako pośrednikowi między społecznością wiernych a Bogiem, stąd prezbiter stoi, gdy czyta słowo Boże i odmawia modlitwy. Wszyscy wierni uczestniczą w składanej Ofierze na mocy kapłaństwa powszechnego, dlatego przez postawę stojącą w najważniejszych momentach liturgii włączają się w modlitwę Kościoła, którego przedstawicielem jest kapłan celebrujący Eucharystię.

Stanie jest także znakiem radości z odkupienia, dlatego szczególnie wymowne staje się w liturgii Nocy Paschalnej i w okresie wielkanocnym. W postawie stojącej Ojcowie Kościoła widzieli symbol wolności od grzechu i lęku przed śmiercią. Postawa stojąca jest także znakiem świadomego uczestnictwa i zaangażowania w liturgię. Na postawę stojącą składają się: wyprostowane ciało i głowa, ręce złożone na wysokości piersi. Wymownym wzorem biblijnym jest dla niej obraz z Apokalipsy: „wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć (...) stojący przed tronem i przed Barankiem” (Ap 7, 9-10). Tę zewnętrzną postawę powinno przenikać odpowiednie nastawienie ducha.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki