Nauka z celem

W jednym z niedawno przeprowadzonych badań zapytano 1050 dorosłych osób, kiedy nauczyły się stawiać sobie realistyczne cele i je realizować. Tylko 36 osób (3,4 proc.) nauczyło się tego w szkole. Co ciekawe, 96 proc. badanych stwierdziło, że ich życie byłoby lepsze i szczęśliwsze, gdyby nauczyli się wyznaczać sobie cele już wówczas. Z badań tych wynika, że rodzic, który pomaga dziecku nauczyć się stawiania sobie celów i ich realizacji, daje mu do rąk klucze do lepszego życia.

Dziecko, które potrafi przejść od postawy „zmuszają mnie do nauki”, do poczucia „nauka jest dla mnie ważna”, nie tylko doskonali umiejętność planowania i ćwiczy wytrwałość, lecz rozwija szacunek do samego siebie.

Podstawowa zasada zarządzania celami ma nazwę SMART (z ang. „mądry” cel):

S – specific – cel powinien być konkretny. Nie: „Będę lepszy z biologii”, a „Będę mieć 4 z biologii”.

M – measurable – dający się zmierzyć, tak by można było jednoznacznie stwierdzić, czy się go osiągnęło.

A – achievable – osiągalny, będący w zasięgu możliwości.

R – relevant – ważny. Jeśli cel sam w sobie jest dla dziecka nudny, powiąż go z innym – ważnym. Np. „Ocena 4 z biologii = pozwolenie na naukę jazdy na skateboaradzie”.

T – timely – określony w czasie. Trzeba wyznaczyć końcową datę osiągnięcia celu.

Dodatkowo – jeśli cel jest odległy, warto wyznaczyć sobie „cele cząstkowe”, czyli do zrealizowania „po drodze”. Przy celu „4 na semestr” może to być np. ocena dobra ze sprawdzianu. Cele koniecznie zapisujcie i rozmawiajcie o tym, co pomaga, a co przeszkadza w ich realizacji.