Niedawno z wizytą w Sieradzu gościły siostry urszulanki Eulalia Kimario i Emerensiana Mtinda z Tanzanii. Trzy lata formacji zakonnej spędziły w Rzymie; w uroczystość Wniebowzięcia NMP złożyły śluby wieczyste w sanktuarium św. Urszuli Ledóchowskiej w Pniewach. W Polsce zakonnice odwiedzały placówki urszulańskie, by lepiej poznać ducha i charyzmat Matki Założycielki. W Sieradzu przybliżono im m.in. historię podominikańskiego klasztoru. Wtedy zrozumiały, dlaczego miejsce to było przedmiotem wielkiej troski Matki Urszuli.
Gościnność podobna do naszej
Przebywając w Italii, siostry poznały korzenie chrześcijaństwa, język włoski i kulturę Zachodu. Polska jest inna – stwierdziły. Tu czują się swobodniej, mile zaskoczyła je polska gościnność. Jak podkreślały: „podobna do naszej”. Z tęsknotą wspominały o swoich rodzinach, z którymi nie widziały się już ponad trzy lata. Siostra Emerensiana ma siedmioro rodzeństwa. Jedna z jej sióstr wstąpiła do Zgromadzenia św. Wincentego à Paulo. Siostra Eulalia ma dwie siostry i sześciu braci; z czułością wspomina rodziców. Podkreśla z uśmiechem, że urodziła się u stóp Kilimandżaro. Informację o zgromadzeniu urszulanek w Tanzanii przeczytała na ulotce; wcześniej marzyła o realizacji swego powołania.
Podziwiały szkołę
Placówka urszulańska w par. św. Urszuli Ledóchowskiej w Sieradzu jest placówką wychowawczą. Siostry prowadzą przedszkole, pracują w Zespole Szkół Katolickich, Szkole Podstawowej nr 7, w zakrystii parafialnej. Podczas wakacji przyjmują grupy dzieci i młodzieży, organizują pielgrzymki.
Siostrom z Tanzanii podobał się nowoczesny gmach szkoły. Nie szczędziły gratulacji ks. Janowi Witkowskiemu, podziwiały rozmach projektu hali sportowej i boiska. Była też wspólna fotografia i śpiew na głosy; cudowny śpiew i cudowne głosy. Brakowało tylko tańców, ale może innym razem...
Migawki z Tanzanii
Rok temu w Tanzanii, w Mweka (2 tys. m n.p.m.), na zboczu Kilimandżaro (6 tys. m n.p.m.), w otoczeniu lasu bananowca i wielkich plantacji kawy powstała placówka urszulańska. „Bardzo bogata flora, obfitość wody i majestat Kilimandżaro wprost wywołują aklamację: Jak wielki jest Bóg, który to wszystko stworzył” – czytamy w relacji s. Incoronaty Lemmo. I dalej: „Nie przybyłyśmy z Singidy do Moshi na wypoczynek, ale z racji wydarzenia ważnego dla naszego zgromadzenia, tj. otwarcia nowej wspólnoty urszulańskiej w diecezji nieprzyjmującej z łatwością nowych zgromadzeń – diecezji Moshi”.
30 listopada 2005 r. bp Amadeus Msarikie poświęcił dom sióstr i kamień węgielny pod budowę Przedszkola św. Urszuli. Powstanie tam centrum wychowawcze złożone z przedszkola, szkoły podstawowej i średniej.
Siostry zapisały: „Weszłyśmy do nowej diecezji, w nowe środowisko. Zaczyna się nowe apostolstwo. Prośmy Pana, by uzdolnił i pomógł siostrom tej małej wspólnoty zwiastować życiem miłość Serca Jezusa oraz gorliwie pracować dla dobra dzieci i wszystkich tamtejszych ludzi”.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 37/2006
