Święty Dominik

Święty Dominik Gusmano, którego imię zawsze będzie kojarzone z łacińską nazwą niedzieli (dominica – dzień Pana), urodził się pomiędzy rokiem 1171 a 1173 w Hiszpanii, w Calaruega, w diecezji Osma. Miał kilkoro rodzeństwa, wśród którego był bł. Mames oraz Antoni, kapłan diecezjalny. Błogosławioną jest również matka Dominika – Joanna.

Po ukończeniu na uniwersytecie w Palencji „nauk wyzwolonych” Dominik rozpoczął studia teologiczne i około 1196 r. otrzymał święcenia kapłańskie, przyjmując tytuł kanonika przy katedrze w Osma. W latach 1203-1205 towarzyszył swojemu biskupowi w podróży do Niemiec. Myślał o pracy misyjnej wśród pogańskich Kumanów z Węgier, lecz nie otrzymał pozwolenia od papieża.

Jego misją stała się praca nad nawracaniem odszczepieńców, polegająca na zwalczaniu powstałych wówczas herezji albigensów i waldensów. W odpowiedzi na zarzuty heretyków postanowił prowadzić życie ewangeliczne. Razem z biskupem z Osmy przemierzał miasta i wioski, prostując błędną naukę i głosząc Ewangelię; taką formę pracy apostolskiej zatwierdził papież Innocenty III. W krótkim czasie Dominik m.in. założył żeński klasztor oparty na regule całkowitego ubóstwa.

Niebawem do Dominika dołączyło kilkunastu cystersów, pragnących wieść podobny tryb życia apostolskiego. W 1207 r. powstał zalążek nowej rodziny zakonnej, a w 1215 r. pierwsi dominikanie złożyli na ręce Dominika śluby zakonne. W Tuluzie powstały dwa klasztory dominikańskie. Po soborze laterańskim IV papież Innocenty III zatwierdził nową rodzinę zakonną. Dominik wysłał grupę siedemnasu zakonników do Hiszpanii, Bolonii i Paryża. On także przyjął do zakonu późniejszego św. Jacka Odrowąża, bł. Czesława, wysyłał swoich synów duchowych do Anglii, Niemiec i na Węgry.

Dominik zmarł 6 sierpnia 1221 roku w Bolonii, mając zaledwie ok. 50 lat. Doczesne szczątki złożono w drewnianej trumnie i pochowano w kościele klasztornym. Już wkrótce zaczął szerzyć się jego kult, który przybrał takie rozmiary, iż już w 1234 roku papież Grzegorz IX wyniósł Dominika do chwały świętych.

Zakon Braci Kaznodziejów (dominikanie) wydał wielu świętych, wśród nich dwoje Doktorów Kościoła: Tomasza z Akwinu i Katarzynę ze Sieny, Alberta Wielkiego, papieża Piusa V, Ludwika Bertranda i innych. Współcześnie wielu młodych ludzi odnalazło się w duszpasterstwie prowadzonym przez dominikanów; tysiące młodych Polaków kojarzy ich z Lednicą. Charyzmatem zgromadzenia jest przepowiadanie słowa Bożego, hasłem: Comtemplata aliis tradere (Przekazywać owoce kontemplacji).