Już po raz piętnasty...

Parafia pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bydgoszczy szczyci się piękną, neobarokową świątynią. W nazwie tutejszego cyklu nauk można również odnaleźć nieco maniery baroku – to Rekolekcje Wielkopostne dla Środowisk Akademickich, Nauczycielskich, Lekarskich, Inżynierskich, Twórczych.

Trzeba naprawdę mocno trzymać się kalendarza, aby przeprowadzić podobne przedsięwzięcie; siostry karmelitanki oraz klaryski na dwa miesiące przed bydgoskimi rekolekcjami rozpoczynają żarliwą modlitwę o owoce nauk, zaś zabiegi o pozyskanie niektórych kaznodziejów trwają... latami! Wszyscy i wszystko musi być gotowe dokładnie na trzecią niedzielę Wielkiego Postu.

Mały jubileusz. Już piętnaście lat spotykamy się na tych rekolekcjach... Bywało, że kościół wypełniony był szczelnie niczym podczas Pasterki! Dla wielu ludzi to po prostu „stały punkt” każdego roku, przybywają absolwenci duszpasterstwa akademickiego z Nakła, Piły, Koła, Wałcza. Chociaż na jeden dzień, na jedną konferencję... – ks. prałat Bogdan Jaskólski próbuje stworzyć krótką syntezę dzieła, które zapoczątkował w roku 1992. Od samego początku kapłan organizator wysoko ustawił poprzeczkę – charakterystyczne, zawsze żółte plakaty zwiastują spotkania z rekolekcjonistami słynącymi w całym kraju. Wraz z bydgoskimi środowiskami tajemnice wiary rozważali m.in.: o. Jan Góra OP, o. prof. Jacek Salij OP, o. Andrzej Koprowski SI, o. prof. Zachariasz Jabłoński OSPPE, bp Józef Zawitkowski. Wielkopostny cykl pomógł również diecezjanom bliżej poznać swego pasterza – biskupa Jana Tyrawę. W tym roku ambonę oddano bp. Stanisławowi Wielgusowi, ordynariuszowi diecezji płockiej, niegdyś rektorowi KUL. Trzeba było ogromnego zapału ks. Jaskólskiego, aby sprowadzić do Bydgoszczy jednego z najbardziej zapracowanych dostojników rodzimego Kościoła: – Postacią i nauką biskupa Wielgusa byłem zauroczony od dawna, poprzez listy, jakie z Lublina pisał do wiernych w okresie Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Gdy tylko skończyła się jego kadencja rektorska, wystosowałem zaproszenie. Ks. biskup jednako pogrążony był całkowicie w pracy naukowej. Odczekałem rok. Nasz tegoroczny gość akurat obejmował diecezję płocką – nawał zajęć. Czekam. Przy kolejnym zaproszeniu, w roku 2004, udało mi się zajrzeć do kalendarza Jego Ekscelencji. Łatwo sobie wyobrazić, jak wyglądał terminarz członka równolegle siedmiu Komisji Konferencji Episkopatu Polski! Zasugerowałem więc ostrożnie: „To może wpiszemy datę 19 marca 2006 roku?”. Udało się! Termin „zarezerwowaliśmy”! – opowiada ks. prałat.