5 września - 10 września

Poniedziałek, 5 września

Kol 1,24-2,3; Łk 6,6-11

"Jezus wszedł do synagogi i nauczał"

Jezus nadal naucza, tak jak wtedy w synagodze. Słuchamy Go w różnych okolicznościach: podczas niedzielnej lub codziennej Mszy Świętej, na spotkaniach grup duszpasterskich, podczas religijnych transmisji w radiu i telewizji, a także podczas osobistej lektury Pisma Świętego. W każdej z tych sytuacji Jezus do nas mówi, naucza nas, kierując do nas swoje słowo.

Człowiek, o którym mówi fragment Ewangelii z dzisiejszej liturgii Słowa, został uzdrowiony, bo uczynił dokładnie to, co kazał mu uczynić Pan Jezus. Słuchajmy Jezusa i chciejmy czynić to, czego uczy.

Wtorek, 6 września

Kol 2,6-15; Łk 6,12-19

"Jezus wyszedł na górę, aby się modlić, i całą noc spędził na modlitwie do Boga"

Spotykamy się dzisiaj z Jezusem, który udaje się na górę, aby spędzić tam całą noc na modlitwie, aby rozmawiać sam na sam ze swoim Ojcem. Pan Jezus uczy nas w ten sposób modlitwy, która jest czuwaniem, trwaniem w bliskości Boga, przebywaniem w Jego obecności. Nie potrzeba wtedy wielu słów. Wystarczy bliska i serdeczna obecność, pełne miłości trwanie. "Wystarczy byś był" - jak mówią słowa znanej religijnej piosenki - nic więcej".

Czy zdarzyło ci się choć raz spędzić całą noc na modlitwie? Jeśli nie, spróbuj! Uczyń tak, jak Jezus! Zobaczysz, że warto!

Środa, 7 września

Kol 3,1-11; Łk 6,20-26

"Cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie"

Pan Jezus wzywa nas dzisiaj do radości, mówi nam, abyśmy się cieszyli i radowali. Dlaczego mamy się cieszyć? Dlatego, że mamy udział w królestwie, które On zapoczątkował na ziemi poprzez swoje przyjście; dlatego, że On nas nasyca tym pokarmem, którego nikt inny dać nie może - pokarmem dającym prawdziwe życie. Mamy się radować i cieszyć, bo tej radości, którą On daje, nikt nam nie może odebrać. Mamy się radować i cieszyć także z powodu nagrody, która jest dla nas przygotowana w domu Ojca. Chrześcijaninie, jaka jest twoja radość? Czy jesteś szczęśliwy?

Czwartek, 8 września, Narodzenie NMP

Mi 5,1-4; Mt 1,1-16.18-23

"Jakub [był] ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem"

Dzień urodzin NMP - święto Jej narodzenia - jest szczególną okazją do modlitwy dziękczynnej. Chcemy dziękować Bogu za to, że dał nam swojego Syna, Jezusa Chrystusa, "który przyjął ciało z Maryi Dziewicy". Chcemy dziękować Bogu za rodziców Maryi - Joachima i Annę, chcemy dziękować za Maryję i Józefa, za to, że z taką pokorą przyjęli wolę Bożą i gotowi byli czynić to, czego zażądał od nich sam Bóg. Ale może warto też dzisiaj podziękować Panu Bogu za swoje życie, za życie dziadków, za życie rodziców. Niech Pan Bóg wynagrodzi im ich trudy - teraz i w wieczności.

Piątek, 9 września

1 Tm 1,1-2.12-14; Łk 6,39-42

"Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata"

Jezus proponuje nam dzisiaj zrobienie szczerego rachunku sumienia. Zachęca nas, byśmy zajrzeli do swojego wnętrza, byśmy uważnie wsłuchali się w głos naszego sumienia. Łatwo jest oceniać innych. Wyraźnie widzimy ich słabości i błędy, zwłaszcza gdy chodzi o tych ludzi, z którymi przebywamy na co dzień. Oczekujemy od nich natychmiastowej przemiany, poprawy. Nie potrafimy patrzeć na nich z taką samą wyrozumiałością, z jaką patrzymy na siebie i swoje grzechy. Prośmy Ducha Świętego o światło, byśmy umieli przyjąć prawdę o sobie, nawet tę trudną i bolesną.

Sobota, 10 września

1 Tm 1,15-17; Łk 6,43-49

"Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo"

Często się modlimy, uczestniczymy we Mszy Świętej, spowiadamy się regularnie, należymy do grup duszpasterskich, chodzimy i jeździmy na pielgrzymki, słuchamy Radia "Maryja" i innych stacji katolickich, czytamy "Przewodnik Katolicki" albo inne religijne czasopisma, nazywamy się ludźmi wierzącymi... A jednak nie zawsze owoce naszego życia, naszych wysiłków są takie, jakbyśmy sobie tego życzyli. Warto więc pomyśleć, jaki jest fundament, na którym wznosimy budowlę naszego życia? Czy jest nim Chrystus?