Tu wszystko się zaczęło

- Sto lat temu tu wszystko się zaczęło: i życie naturalne, i życie Boże - powiedział jeden z kapłanów w chwili rozpoczęcia Mszy św. w Sanktuarium Urodzin i Chrztu św. s. Faustyny Kowalskiej. A zaczęło się ono dokładnie we wsi Głogowiec, 25 sierpnia 1905 r. Dwa dni później w tutejszym parafialnym kościele Faustyna została wszczepiona przez chrzest w Chrystusa. - Jakże przedziwna była twoja droga, Faustyno. Na tobie wypełniły się słowa z dzisiejszych czytań, uwiódł cię Pan i pociągnął ku sobie. Wezwał cię z tej niewielkiej parafii, aby przez ciebie przypomnieć światu przedziwną tajemnicę Bożego Miłosierdzia.

Mszy św., która była zwieńczeniem obchodów rocznicy narodzin i chrztu św. Faustyny, przewodniczył biskup włocławski Wiesław Alojzy Mering. Homilię wygłosił bp Jan Zając, kustosz Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach. Wczesną wiosną tego roku serca milionów wiernych były zwrócone ku cierpiącemu Papieżowi - powiedział na wstępie. - Arcybiskup Stanisław Dziwisz prosił, by w Łagiewnikach modlono się za Jana Pawła II. I choć te modły trwały nieustannie, abp Stanisław mówił: "proście św. Faustynę, aby coś zrobiła dla cierpiącego Ojca Świętego, który tak wiele dla niej uczynił". I uczyniła! Gdy rozpoczynało się święto Miłosierdzia Bożego, w dniu, w którym, jak objawił Pan Jezus, otwarte są wnętrzności Jego Miłosierdzia, umierający Papież z przedziwną świadomością uczestniczył we Mszy św. odprawianej tamtego wieczoru. Przyjął Komunię św. i tak zjednoczony z Chrystusem Eucharystycznym przekroczył próg domu Ojca. Jaki był udział św. Faustyny w tej pełnej nadziei tajemnicy przejścia z życia do życia, nie wiemy. Ale wiemy, że w tamtą wigilię święta Miłosierdzia Bożego spotkali się w tajemnicy świętych obcowania: apostołka Miłosierdzia i świadek Miłości Miłosiernej. Spotkały się ze sobą dwie drogi naznaczone światłem i mocą dla wędrowców: "Jezu, ufam Tobie" i "Totus Tuus" - bo takie były ostatnie słowa wypowiedziane przez Papieża, połączone z ostatnim tchnieniem i ostatnim uderzeniem serca, jak wyznał trzymający za rękę odchodzącego Jana Pawła II abp Stanisław Dziwisz. "To wydarzenie - kontynuował bp Zając - upoważnia nas, byśmy w tak uroczystym dniu, gdy mija sto lat od urodzenia s. Faustyny, popatrzyli i rozważyli, w jak przedziwny sposób te dwie drogi życia przebiegały przez świat i spotkały się w wieczności. Patrzmy, bo nowy powiew Ducha Bożego, który objawił się przez wiatr poruszający Ewangeliarz na trumnie Jana Pawła II, przewietrza serca i sumienia ludzi dobrej woli. Patrzmy, bo ożywczy Duch odnawia oblicze ziemi i prowadzi do ognia Miłosierdzia, do ognia rozpalonego na nowo przez życie i posłannictwo s. Faustyny. Patrzmy dziś na te drogi oczami Jana Pawła II, przyjmując Jego słowo".

W trakcie uroczystości bp Wiesław Mering wmurował kamień węgielny pod nową część sanktuarium. Kamień poświęcił Jan Paweł II ubiegłej jesieni, w Castel Gandolfo. Natomiast z lektury listu skierowanego przez abp. metropolitę Władysława Ziółka zgromadzeni w Świnicach Warckich wierni dowiedzieli się, że Łódź czyni starania o ogłoszenie św. Faustyny swoją patronką.