Modlitwa przed snem

Wielu rodziców stara się skrócić chwilę, gdy dzieci idą spać, po prostu odmawiając krótką, rutynową modlitwę. Inni całują je na dobranoc, myśląc o tym, że za chwilę wreszcie będą mieli trochę czasu dla siebie. Jeszcze inni, przekonani o bezcelowości prób usypiania, pozwalają maluchom szaleć, aż "padną". Jednak chwile spędzane z dziećmi przed zaśnięciem mogą być najpiękniejszym i najcenniejszym momentem dnia. To, co się wtedy dzieje, ma duży wpływ na marzenia senne. Jeżeli myśli dziecka przed zaśnięciem są pogodne, jeśli zasypia w poczuciu bezpieczeństwa i otoczone miłością, mniejsze jest prawdopodobieństwo pojawienia się koszmaru. To nie jest też jedyny pozytywny skutek dobrego wieczornego nastroju.

Naturalny antydepresant

Psychologowie G. Garamoni i R. Schwartz przeanalizowali dwadzieścia siedem badań, dotyczących stosunku tzw. myśli pozytywnych do myśli negatywnych u różnych typów osób. Wykazali, że u ludzi depresyjnych stosunek myśli pozytywnych do negatywnych jest równy - na każdą dobrą myśl przypada zła. W miarę postępu terapii proporcje te zmieniają się na rzecz myśli pozytywnych. W nowoczesnych metodach terapii depresji kładzie się więc nacisk na zmianę sposobu myślenia o świecie, tak by pacjent pozbył się nawyku katastrofizowania i widzenia wszystkiego w czarnych kolorach, a dostrzegał więcej otaczającego go dobra.

Najlepsze chwile

Psycholog M. Seligman uważa, że prawdopodobieństwo zachorowania na depresję można zmniejszyć, ucząc już małe dzieci umiejętności zachowywania pogody ducha i spostrzegania dobrych rzeczy, które przydarzają się nam każdego dnia. Opracował on ćwiczenie, nazywane "Najlepsze chwile". Polega ono na tym, że w czasie ostatnich 15 minut przed snem dziecka rodzice rozmawiają z nim o dobrych wydarzeniach dnia. Typowa rozmowa zaczyna się od słów: "Kochanie, co ci się dzisiaj podobało? Co dobrego się przydarzyło?". Potem można zapytać też o rzeczy przykre i zwrócić uwagę, że dzieje się w naszym życiu więcej dobrego niż złego.

Dziękuję Ci, Boże

Doskonałą propozycją dla rodziny katolickiej jest chrześcijańska wersja tego ćwiczenia. Polega ono na tym, że zamiast odmówienia standardowej modlitwy wieczornej rodzice wraz z dziećmi dziękują Bogu za wszystkie dobre rzeczy, które wydarzyły się danego dnia. Można ją zacząć od słów: "Podziękujmy Panu Bogu za wszystko co dobrego nas dzisiaj spotkało".

"Dziękuję Ci, Panie Boże, że Oskar się ładnie bawił i byłam grzeczna, i dostałam loda, i byłam na placu zabaw" - mówi trzyletnia Dobrusia. "Dziękuję Ci, Boże za Dobrusię, która dzisiaj była bardzo grzeczna i pięknie wróciła za rączkę do domu" - mówi tata. "Byłam grzeczna", z dumą potwierdza córeczka. Wiele osób intuicyjnie właśnie w ten sposób modli się z dziećmi - tak robiła moja mama, tak robi wielu moich przyjaciół. Dlatego przyjemnością było dla mnie odkrycie psychologicznej wartości tej formy modlitwy.

Kraina snów

Tuż przed zaśnięciem, gdy dzieci już leżą w łóżkach, Seligman proponuje drugie ćwiczenie: "Kraina snów". Przygnębieni dorośli i dzieci mają sny o odrzuceniu i porażkach, dlatego warto "utrwalić" pogodę ducha, którą przyniosła modlitwa dziękczynna. Prosimy dziecko, by wyobraziło sobie naprawdę radosny obraz. Potem maluch opisuje ten obraz, a na koniec nadaje mu tytuł. Wtedy, całując maluszka na dobranoc, możemy mu życzyć, by przyśnił mu się słodki sen z obrazu. "Dobranoc kochanie, kolorowych snów. I niech ci się przyśni "Bal misiów"".

Prace G. Garamoniego, R. Schwartza i M. Seligmana potwierdzają głęboką psychologiczną mądrość słów z Listu do Efezjan, czytanego podczas komplety: "Niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem".