Odnowieni apostołowie

Po sześćdziesięciu latach do poznańskiego ratusza wrócili... apostołowie. Mowa o rzeźbach, nad którymi przez rok pracowali konserwatorzy poznańskiego Muzeum Narodowego.

Niestety, apostołowie nie powrócą w komplecie: jeden z nich zaginął, konserwatorzy mają też kłopoty z identyfikacją pozostałych. Historia figur ma już ponad dziewięćdziesiąt lat. Zostały wyrzeźbione w latach około 1911-1913 z drzewa lipowego przez uczniów pracowni snycerskiej Szkoły Rzemiosł Artystycznych w Cieplicach (Warmbrunn) pod kierunkiem jej dyrektora profesora Cirilla dell Antonio. Były to czasy pruskiej konserwacji ratusza. Rzeźby były polichromowane i częściowo pozłacane, mają 1,25 m wysokości. Pierwotnie umieszczono je wysoko w niszach w reprezentacyjnej Sali Złotej na drugim piętrze. Przed wojną Sala Złota miała nieco inny wygląd, rzeźby postawiono parami nad pilastrami i gzymsem, którego dziś nie ma. W czasie II wojny światowej ratusz został zniszczony, ucierpiała też Sala Złota, a rzeźby wywieziono do muzealnych magazynów w Rogalinie. Przeleżały tam 60 lat!

- Postanowiliśmy teraz przywrócić je ratuszowi - powiedziała Magdalena Mrugalska-Banaszak, szefowa Muzeum Historii Miasta Poznania, którego siedziba znajduje się w ratuszu. Rzeźby trzeba było przede wszystkim odnowić - były bowiem w fatalnym stanie: pociemniałe, brudne, z ułamanymi częściami. Konserwacja trwała prawie rok, zostały oczyszczone, polichromia uzupełniona. Konserwatorzy pod nadzorem Katarzyny Męczyńskiej nie zdecydowali się jednak na odbudowę brakujących stóp czy rąk, brakuje też niektórych atrybutów, dlatego trudno określić imiona trzech apostołów.

Rzeźby apostołów można oglądać w ratuszu, eksponowane są przed wejściem do Sali Złotej.