Św. Franciszek Ksawery – 28 listopada

Ten niezwykły Bask, wielki misjonarz Wschodu i patron Dzieł Rozkrzewiania Wiary, urodził się 7 kwietnia 1506 r. na zamku Xavier w hiszpańskiej Nawarze. Studiował na uniwersytecie paryskim, a potem został wykładowcą w Collége Domans-Beauvaux. W Kolegium Św. Barbary poznał bł. Piotra Favre z Sabaudii, przyszłego apostoła wśród protestantów, a 1 października 1529 r. zetknął się ze św. Ignacym Loyolą, z którym połączyły go więzy przyjaźni. Wraz z czterema innymi dali początek Towarzystwu Jezusowemu, a po latach H. Balzac napisał: „Czy znajdzie się ktoś, kto nie podziwiałby tego niezwykłego zjawiska, jakim jest związek owych siedmiu mężczyzn, ożywionych wzniosłym celem skierowanym ku niebu, którzy w skromnej kaplicy pogrzebali wszystkie ziemskie marzenia i nadzieje i poświęcili się dla szczęścia bliźnich?”

15 sierpnia 1534 r. w Kaplicy Męczenników na Montmartre złożyli śluby i wyruszyli w podróż po Europie, upowszechniając „Ćwiczenia duchowne” Loyoli i pozyskując kolejnych współpracowników. Po przyjęciu w 1537 r. święceń kapłańskich Franciszek apostołował w Bolonii, a potem – jako wysłannik portugalskiego króla Jana III, z uprawnieniami legata papieskiego – stanął na czele misji do Indii. W Goa, stolicy indyjskiej kolonii portugalskiej, z zapałem przystąpił do katechizacji, udzielania sakramentów, tworzenia instytucji jezuickich oraz pracy duszpasterskiej wśród rybaków. W 1549 r. udał się z Dobrą Nowiną do Japonii: w Kogoshimie bonzowie szybko zmusili go do opuszczenia wyspy, więc przeniósł się na Makao, a potem na Yamaguchi i Kiu-siu. Po powrocie z Krainy Kwitnącej Wiśni – a był już wtedy prowincjałem – założył w Indiach jezuicki nowicjat oraz dom studiów. Podjął próbę dotarcia do Chin, ale jego żaglowiec zdołał dopłynąć tylko do Sancian, gdzie zmarł 3 grudnia 1552 r.