W widłach dwóch rzek

Park jest częścią Puszczy Drawskiej i rozciąga się od Starego Osieczna na południu aż po Drawno i okolice Tuczna na północy. Na mapie łatwo dostrzegalny, układa się swoim kształtem w literę "V". Utworzony został w 1990 roku, a jego powierzchnia wynosi ponad 11 tys. hektarów, z czego lasy zajmują ponad 9600 hektarów, zaś ekosystemy wodne 937 hektarów. Pomimo nazwy, rzeźba terenu Równiny Drawskiej ma urozmaicony charakter, gdyż ożywiają ją głębokie wcięcia dolin dwóch głównych rzek parku: Drawy i Płocicznej, a także liczne jeziora i torfowiska. Wysokości względne dochodzą nawet do 30 m, co jest wysoką wartością w przypadku niziny. Najwyższe wzniesienie znajduje się w okolicy jeziora Martew (105,5 m n.p.m.), w północnej części parku.

"V" oznacza...

Tym, co przesądziło o utworzeniu parku była potrzeba ochrony szczególnie cennych odcinków rzek Drawy i Płocicznej wraz z otaczającymi je lasami. Drawa, która w parku wije się na długości 40 km, tworzy efektowne wąwozy i doliny. Posiada także szybki nurt, a wartkością i kształtem koryta do złudzenia przypomina górską rzekę. Właśnie dlatego jest to jeden z najpiękniejszych szlaków kajakowych w Polsce. Drugie, wschodnie ramię owego "V" wytycza, zbliżona do niej charakterem, Płociczna. Pejzaż parku dopełnia ciąg jezior rynnowych położonych w jego wschodniej części. Są to głębokie, o wydłużonym kształcie i stromych zboczach, jeziora. Największe z nich to Ostrowiec (370 ha). Bardzo urokliwe są również niewielkie, śródleśne oczka podlegające ścisłej ochronie, zwane "Głodnymi jeziorkami". O nieskazitelności wód parku niech świadczy fakt, że utrzymują się one w pierwszej lub drugiej klasie czystości.

869 gatunków roślin, ponad 200 gatunków mchów, 210 gatunków grzybów, a także około 224 zbiorowisk roślinnych to ogromne bogactwo tego terenu. Występuje tutaj buczyna pomorska, kwaśny las dębowo-bukowy i grąd zachodniopomorski. W dolinach Drawy i Płocicznej zachowały się w dobrym stanie łęgi oraz olsy, które w różnych odmianach dopełniają obrazu lasów tego obszaru. Spotkamy także wyjątkowo piękne dęby i buki liczące ponad trzysta, a nawet czterysta lat. Najstarsze z nich zobaczyć można w rezerwacie "Radęcin", gdzie na powierzchni 46 ha na zachodnim brzegu Drawy znajduje się najcenniejszy w Polsce kompleks buczyny pomorskiej z dębem bezszypułkowym. Głównym gatunkiem występującym na terenie parku jest sosna.

Świat zwierząt to 129 gatunków ptaków lęgowych (najcenniejsze to m.in.: bielik, rybołów, orlik krzykliwy, puchacz, bocian czarny, zimorodek i wiele innych), 7 gatunków gadów (ciekawostką jest żółw błotny), 13 gatunków płazów (te najciekawsze to: kumak nizinny, traszka i charakterystyczna rzekotka drzewna). Spotkamy także bobra. Z ssaków na terenie parku zaobserwować można wydrę, borsuka i jenota. Łącznie żyje tutaj ponad 40 gatunków ssaków, w tym także jelenie, sarny i dziki. Czystość wód pozwala utrzymać się rzadkim gatunkom ryb. Stałym mieszkańcem jest pstrąg, a w jeziorze Ostrowiec bytuje bardzo rzadka troć jeziorowa. W wodach parku występuje około 37 gatunków ryb.

Ziemia niczyja

W przeszłości ta okolica nie sprzyjała masowemu osadnictwu. Biegły tutaj granice państwowe, często prowadzone wzdłuż linii rzek Drawy i Płocicznej (dzisiaj skrzyżowanie granic trzech województw i park podzielony na trzy fragmenty). Ziemie te przechodziły w różne ręce i zostały okupione krwią walk narodowościowych i pogranicznych rodów. Silniejsza eksploatacja lasów miała miejsce tylko w XVII i XVIII wieku, kiedy to wypalano na wielką skalę węgiel drzewny. Dzisiaj terenem parku i jego skrajem prowadzą atrakcyjne szlaki turystyczne: piesze, rowerowe i kajakowe. Na terenie parku i w jego pobliżu zorganizowane są miejsca biwakowe, pola namiotowe, stanice wodne, oraz kwatery prywatne (w dalszej odległości hotele). Nocleg w Bogdance, stacji Lubuskiego Klubu Przyrodników zapewni wiele niezapomnianych wrażeń i skłoni do powrotu w te strony.