Katolicka Agencja Informacyjna podała ostatnio, że Donald Gorrie poseł do parlamentu szkockiego w rozmowie z BBC stwierdził, że "przeżegnanie się zawodnika przed wyjściem na boisko, może zostać w pewnych okolicznościach potraktowane jako gest będący jednoznaczną prowokacją". Jego wypowiedź rozpętała w Szkocji prawdziwą burzę. Rzecznik Kościoła katolickiego Szkocji określił takie stanowisko jako atak na wolność religijną i oświadczył, że takie plany są absurdalne i nie da się ich wyegzekwować. Znakiem krzyża żegnają się bowiem zawodnicy wielu dyscyplin sportowych w różnych krajach świata, w tym również piłkarze. Dlatego nie można wprowadzić takiego zakazu drogą urzędową.
Wydaje się jednak, że medal ma dwie strony. Z jednej trudno sobie wyobrazić, by w świecie, w którym tolerancja jest jedyną z najważniejszych wartości, można było prawnie zabronić komuś publicznego wykonywania gestów religijnych, jeśli tylko nie obrażają one ogółu. Z drugiej strony, pojawia się jednak wątpliwość, czy te gesty mają rzeczywiście charakter religijny, czy są tylko pustymi znakami. Podobnie jak krzyżyk noszony na szyi nie z pobudek religijnych, ale dla ozdoby. Obłuda, która wkrada się do naszego życia i sprawia, że gesty religijne wielu wykonuje już bez głębszego duchowego zaangażowania, czasem z przyzwyczajenia, czasem na pokaz. Problem ten nurtuje pewnie wielu kapłanów odwiedzających w tych dniach parafian z wizytą kolędową.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 3/2003
