Ks. Jan Macha miał zaledwie 28 lat, gdy zginął 2 grudnia 1942 r. ścięty w nazistowskim więzieniu po wielu dniach tortur i męczarni. Powodem zatrzymania młodego kapłana była jego działalność konspiracyjna, której się podjął zaraz po wybuchu II wojny światowej. Mimo zmuszania go torturami do wydania współpracowników, nie ugiął się ani na moment.
Przede wszystkim jednak dał się zapamiętać jako ten, który podnosi innych na duchu, pociesza, spowiada, służy dobrym słowem. Świadkowie opisywali, że podczas jednej z serii tortur na głos prosił Pana Boga, by było mu dane wejść do nieba razem z tymi, którzy go biją. „To albo święty, albo idiota” – mieli wówczas powiedzieć gestapowcy.
Przed śmiercią zdążył jeszcze napisać list pożegnalny do swoich bliskich. „Zostańcie z Bogiem! Przebaczcie mi wszystko! Idę przed Wszechmogącego Sędziego, który mnie teraz osądzi. Mam nadzieję, że mnie przyjmie. Moim życzeniem było pracować dla Niego, ale nie było mi to dane. Dziękuję za wszystko! Do widzenia tam w górze u Wszechmogącego” – pisał.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
