Miłość domaga się miłosierdzia

Niedziela Miłosierdzia Bożego jest czasem łaski dla wszystkich ludzi, którzy pokładają ufność w miłosiernej miłości Boga i chcą ją wysławiać. Wszystko zaczęło się w 1905 r., kiedy w Głogowcu (parafia Świnice Warckie) przyszła na świat Helena Kowalska. Jej to, jako s. Faustynie Marii ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, objawił się Pan Jezus, z nią rozmawiał i z niej uczynił apostołkę Bożego Miłosierdzia. Dzienniczek s. Faustyny Marii, który powstał w czasach, gdy rosły w potęgę faszyzm, nazizm i komunizm, jest przesłaniem Bożego Miłosierdzia, potrzebnego światu i każdemu człowiekowi. Wyniesienie s. Faustyny Kowalskiej na ołtarze jest dla nas znakiem, że drogę powrotu do domu Ojca odnajdujmy w miłosierdziu i przez miłosierdzie:  Bóg nie chce śmierci grzesznika, lecz by się nawrócił i żył (por. Ez 18, 23).
Nie wystarczy mówić o miłosierdziu Bożym i je podziwiać. Miłosierdzie Boże ma stać się dla chrześcijanina początkiem i sednem. Ono pozwala nabrać sił do pójścia drogą Bożą, męstwa do walki z grzechem. Ufamy Miłosierdziu Bożemu, które jest wyrazem potęgi Boga wszelkiej pociechy (por. 2 Kor 1, 3) i Jego wielkim darem dla człowieka. Ta ufność inspiruje do codziennego wysiłku przekształcania ziemskich rzeczywistości zgodnie z Bożym zamysłem. Przeżywając radość ze Zmartwychwstania Pańskiego, otwierajmy serca na miłosierną miłość Chrystusa.
Każdy z nas po raz pierwszy doświadczył Miłosierdzia Bożego poprzez własny chrzest. Kościół tłumaczy wiernym: najlepszym podziękowaniem Bogu za chrzest będzie miłosierdzie okazywane bliźnim potrzebującym naszej pomocy. Miłość Boga pomaga nam i domaga się miłosierdzia dla bliźnich. Nie możemy być obojętni na potrzeby i cierpienia ludzi. Bez miłości nie ma miłosierdzia. Idźmy wszędzie tam, gdzie posyła nas Ojciec. Próbujmy uczestniczyć w posłudze miłosierdzia, widząc Boga pochylonego nad pokornymi, ubogimi, chorymi, których podnosi, którym daje nadzieję. Tak i my nieśmy im miłość i nadzieję, mimo naszych ograniczeń i grzechów.
Pamiętamy, że na powszechny kult Miłosierdzia Bożego zezwolił papież Jan Paweł II. On też uznał objawienia s. Faustyny i wyniósł ją na ołtarze (beatyfikacja 18 kwietnia 1993 r., kanonizacja 30 kwietnia 2000 r.). W dniu kanonizacji papież Jan Paweł II ustanowił święto Miłosierdzia Bożego, obchodzone w Kościele w pierwszą niedzielę po Wielkanocy.