Bóg sam wybrał czas

Wielu z nas nie miało dotąd okazji pielgrzymować do sanktuarium w Lourdes, uczestniczyć w Eucharystii odprawianej w świętej grocie. Relacje pielgrzymów świadczą o ich silnej wierze w najczulszą opiekę Najświętszej Maryi Panny. Nabożeństwo do Matki Bożej z Lourdes jest rozpowszechnione w całym katolickim świecie. W wielu kościołach, również w naszych domach, znajduja się figura, obraz czy obrazek przypominające o Lourdes. Co roku miliony osób, chorzy i ich opiekunowie, pielgrzymują do tego świętego miejsca. Jeszcze liczniejsi, którzy pielgrzymować nie mogą, często uczestniczą w pobożnej pielgrzymce duchowo, z wiarą w błogosławieństwo Boże i wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny.

Pielgrzymki do Lourdes trwają od 1904 r., kiedy Kościół katolicki obchodził jubileusz 50-lecia ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. Miejscowość znajduje się we francuskich Pirenejach, potężnym paśmie górskim rozdzielającym Francję i Hiszpanię. Miejsce objawień znajdowało się w górzystym lesie nieopodal maleńkiej miejscowości Lourdes, przy skale Massabielle, która ma naturalną pustą przestrzeń u podnóża. 11 lutego 1858 r. w miejscu tym Bernadetta zobaczyła po raz pierwszy Maryję, którą określiła jako „Panią ubraną na biało”. Początkowy lęk szybko ustąpił, pojawił się zachwyt i ukojenie. Kolejne objawienia maryjne miały miejsce: 14, 18, 24 i 25 lutego oraz 2 i 25 marca. Dziewczynka chętnie opowiadała o tym, co się wydarzyło, jakie słowa kierowała do niej Maryja. Pokpiwającym i zirytowanym tłumaczyła, że Matka Boża poleciła jej nie sprawienie, by niewierzący uwierzyli, lecz przekazywanie wszystkim orędzia o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny, o konieczności pokuty za grzechy i nawróceniu. Opowiadała o wskazanym przez Maryję źródle wody, powtarzała jej słowa do kapłanów, aby w miejscu objawienia stanęła świątynia…

Podczas dalszych objawień w okolice groty Massabielle przybywały setki mieszkańców. Modląc się, towarzyszyli Bernadetcie. Ostatnie objawienie nastąpiło 16 lipca 1858 r. Jednak dziewczynka wycierpiała jeszcze wiele zniewag, nim 18 stycznia 1862 r. biskup diecezji Tarbes zatwierdził objawienia jako autentyczne, niebudzące wątpliwości. Była wątłego zdrowia i do końca krótkiego życia – zmarła 16 kwietnia 1879 r. – pozostawała w rozmodleniu, cicha i pokorna. Do dziś doczesnych szczątków św. Bernadetty  nie dotknął czas.

W 1864 r. rozpoczęto w Lourdes budowę świątyni, zgodnie z życzeniem Matki Bożej. Uroczystość poświęcenia odbyła się 11 lat później. W roku 1891 papież Leon XII ustanowił święto Objawienia Matki Bożej w Lourdes, a w 1907 papież Pius X ustanowił je świętem w Kościele powszechnym.

Matka Boża z Lourdes jest przemożną Orędowniczką przed Bogiem osób cierpiących. W Jej liturgiczne wspomnienie 11 lutego, w rocznicę pierwszego objawienia w Lourdes, od roku 1992 r. Kościół katolicki obchodzi Dzień Chorego, ustanowiony przez papieża Jana Pawła II. Zgodnie z jego zamysłem, a także z wolą papieża Benedykta XVI, jest to również święto osób, które leczą chorych. 11 lutego ma być też czasem rachunku sumienia każdego z nas: z przestrzegania przykazania miłości bliźniego, z postawy służebnej względem cierpiących.