Przygarnij księdza

 

Dzieło Duchowej Adopcji Kapłanów w 2010 r. wymyśliła młoda dziewczyna – Sandra Kwiecień. Założyła bloga, na którym znajdują się wszelkie informacje na temat idei oraz możliwość podjęcia Duchowej Adopcji. „Ten blog powstał po to, by zrzeszyć ludzi pragnących wspierać kapłanów w ich posłudze, przede wszystkim poprzez modlitwę, ofiarowanie cierpień duchowych lub fizycznych czy udział we Mszy św”. Te słowa czytamy na stronie internetowej. Nie da się ukryć, że blog spełnia swoje zadanie.

 

Pomysł i realizacja takiej formy wsparcia kapłanów świadczy o wciąż rosnącej świadomości świeckich w Kościele, że modlitwa jest cennym darem, jaki możemy kapłanom ofiarować. Największym wyrazem tej świadomości było niewątpliwie ogromne modlitewne zaangażowanie świeckich w wybór następcy św. Piotra. Ludzie naprawdę zaczęli sobie uświadamiać, że wszyscy tworzymy Kościół, którego największą broń stanowi wzajemna modlitwa za siebie. A kapłani potrzebują jej szczególnie.

 

Zatem tak jak adoptowaliśmy kardynałów, tak zaadoptować możemy każdego kapłana. Nawet (a może przede wszystkim) takiego, który odszedł od swego kapłaństwa. Czynimy to poprzez wysłanie specjalnego zgłoszenia na specjalny adres. Kapłan, za którego podejmujemy się modlitwy, zostaje poinformowany o tym, że ktoś modli się za niego codziennie. Duchowej Adopcji można podjąć się terminowo lub na stałe. Ta druga jest deklaracją modlitwy za konkretnego kapłana do końca swojego życia.

Nasi kapłani bardzo nas potrzebują. To nie ulega wątpliwości. Są narażeni na ataki złego i bez modlitwy sobie nie poradzą. A czyż nie jest ona bodaj najcenniejszym darem, jaki my, świeccy, możemy ofiarować tym, których ręce podają nam Ciało Jezusa?