Wieści z Czadu

„Przeżywamy kolejny okres Bożego Narodzenia. To już szósty rok, który spędzam poza granicami mojej Ojczyzny, poza domem. Posyłam Wam życzenia i zarazem gorące pozdrowienia. Życzę, by te chwile były okresem przeżywanym w atmosferze miłości i wewnętrznego pokoju w Waszych rodzinach. Niech Dzieciątko Jezus napełnia Wasze serca swoim pokojem, a owocem tego niech będzie Wasza wzajemna życzliwość.

Miniony czas dla naszej diecezji Lai był okresem wielkiego świętowania. 28 listopada byliśmy świadkami konsekracji nowej katedry. Tego dnia wcześnie rano wyruszyliśmy z naszej misji, by przed godziną ósmą być na miejscu. Pierwsze dwadzieścia kilometrów jedzie się asfaltem, a potem jest już tylko polna droga. Na przebycie tego odcinka potrzeba prawie dwóch godzin. Postanowiliśmy pojechać jednym samochodem. Cztery siostry zakonne, dwóch księży i dziesięć osób z delegacji parafialnej.

Na miejscu najpierw kawa i chleb z powidłami u księdza biskupa, a następnie Msza św., która trwała prawie cztery godziny. Eucharystię koncelebrowało sześciu biskupów z Czadu wraz z nuncjuszem apostolskim. W asyście było ponad pięćdziesięciu kapłanów.

Po posiłku, ok. godz. 15 wyruszyliśmy do domu. Trochę zmęczeni, ale bardzo szczęśliwi – cało i zdrowo dotarliśmy do naszej misji w Bologo.

Naszą diecezję utworzono dwanaście lat temu. Pierwszym biskupem został Hiszpan ks. Miguel Sebastian. Po pięciu latach istnienia diecezja wypracowała dla siebie program duszpasterski na najbliższe dziesięć lat. Podstawowe założenia posługi to m.in.: wspieranie rodziny chrześcijańskiej oraz umacnianie roli kobiety w rodzinie i społeczeństwie, edukacja dzieci i młodzieży, głoszenie Ewangelii, inkulturacja oraz promocja „sprawiedliwości i pokoju”.

W skład naszej diecezji wchodzi dwanaście parafii. Pracujący tu księża i siostry zakonne pochodzą z czternastu krajów. Od początku swego istnienia diecezja Lai określiła się jako: „Kościół – Rodzina Boża, która jest w Lai”, a jej zawołaniem jest hasło: „Kroczymy razem z Chrystusem”.

W naszej misji Bologo wszystko idzie dobrze. Jak zwykle mamy dużo pracy w terenie. Ostatnio udało nam się otworzyć szkołę.

A co u mnie? Wszystko dobrze, jestem zdrowy. Według kontraktu ten szósty rok mojego pobytu w Czadzie jest ostatnim. Jednak mam zamiar pozostać tu jeszcze trochę. Ciągle brakuje nam powołań, brakuje księży. Ciężko byłoby wyjeżdżać, mając świadomość, że nikt na moje miejsce nie przyjedzie.

Pamiętam w modlitwie. Niech Bóg Wam błogosławi, ksiądz Jakub”.