Nieustanna walka modlitwy

Żeby się wiernie modlić, potrzeba wysiłku. Należy być przygotowanym na stoczenie wielu bitew – z samym sobą, swoimi słabościami, lenistwem, rozkojarzeniem oraz z kusicielem, który za wszelka cenę chce utrudnić nam zjednoczenie z Bogiem.

Dziś wielu ludzi żyje bardzo szybko. Codzienne obowiązki, zadania zajmują zdecydowaną większość dnia. Wymaga się od współczesnego człowieka, by pamiętał o terminach, adresach, kodach PIN… Przez cały dzień „pod telefonem”. Cały czas zerkając na zegarek. Taki tryb życia z pewnością męczy. Po powrocie do domu, nierzadko dopiero wieczorem, marzy się tylko o pójściu spać. Chociaż w głowie nadal huczy zgiełk miejskich ulic, samochodowych klaksonów, gwaru przechodniów, to sen przychodzi niespodziewanie nagle, a dzwoniący rano budzik nie nastraja pozytywnie. Noc zwykle bywa zbyt krótka.

Pamiętać bez przerwy

Św. Grzegorz z Nazjanzu uważał, że człowiek powinien przypominać sobie o Bogu częściej niż oddycha. Jak wiadomo, każdy z nas, by żyć, potrzebuje tlenu. Przytoczone twierdzenie jasno zatem daje do zrozumienia, że modlitwa jest równie potrzebna, a nawet konieczna. Jak jednak znaleźć na nią czas i siły? Pobieranie tlenu z powietrza jest tak naturalne, że nie myślimy o wykonywaniu tej czynności. Po prostu oddychamy. Z myśleniem o Bogu już tak łatwo nie jest. Jednak czy katolik może dobrze funkcjonować bez myślenia o Nim na co dzień?

Czego trzeba, by żyć

Tak jak tlen, dociera do komórek organizmu, tak modlitwa podtrzymuje przy życiu nasze serce i duszę. Modlić się znaczy zatem żyć. Oczywiście nie jest możliwe, byśmy w każdej chwili, nieustannie trwali na modlitwie. Każdy ma obowiązki, które musi wypełniać, na których często musi być bezwzględnie skupionym. Bóg prowadzi nas różnymi ścieżkami. Niewątpliwie jednak zależy Mu na naszej modlitwie. W tradycji chrześcijańskiej zachowały się trzy główne formy życia modlitwy: modlitwa ustna, rozmyślanie oraz kontemplacja. Wspólna cechą wszystkich jest skupienie serca (Por. KKK 2699).

Mówić, myśleć, zastanawiać się

Bardzo trudno jest się skoncentrować, kiedy w głowie mamy codzienne problemy, niepozałatwiane sprawy, niedokończone rozmowy… Kiedy jednak zależy nam na spotkaniu z jakąś osobą, z pewnością nie chcielibyśmy mówić do kogoś, kto jest  rozkojarzony. Bóg również oczekuje od nas skupienia. By poświęcić Mu chwilę czasu, nie trzeba wielu wyrzeczeń. Modlić się można na głos, wypowiadając słowa skierowane do Niego. Wówczas ciało włącza się w modlitwę serca. Słowa nadają naszym myślom konkretny kształt. Rozmyślając, można poszukiwać odpowiedzi na wiele pytań dotyczących naszego codziennego życia - w odniesieniu do tego, co mówi nam np. Pismo Święte. Zanurzając się w kontemplacji, człowiek wpatruje się w Jezusa i milcząc, słucha słów Boga. Ten sposób kontaktu z Bogiem w prosty sposób wyjaśniła św. Teresa od Dzieciątka Jezus, mówiąc: „Modlitwa myślna nie jest, według mnie, niczym innym jak głębokim związkiem przyjaźni, w którym rozmawiamy  sam na sam z Bogiem, wiedząc, że On nas kocha”.

Znaleźć czas

Modlitwa wymaga od człowieka wysiłku. Nie jest łatwo oderwać się od codziennych obowiązków. Brakuje czasu, siły. Należy mimo wszystko pamiętać, że modlitwa to niezwykły dar łaski. Warto zatem walczyć z sobą i z pokusami, przez które nasz kontakt z Bogiem stawałby się coraz rzadszy. Kiedy po ukończeniu szkoły rozstajemy się z rówieśnikami z klasy, szkolne znajomość możemy podtrzymywać na wiele różnych sposobów: pisząc e-maile, SMS-y, listy, dzwoniąc do siebie... Jeśli nam na nich zależy, znalezienie czasu dla kolegi ze szkolnej ławki nie będzie stanowić problemu. Podobnie jest w relacji z Bogiem. Czy naprawdę tak trudno wstać kwadrans wcześniej, by rano się pomodlić? Czy przechodząc obok kościoła nie warto do niego wstąpić, chociaż na kilka minut..?

To co nas umacnia

Codzienny kontakt z Bogiem daje możliwość pielęgnowania i utrwalania więzi z Nim. Dzięki modlitwie dla osoby wierzącej rzeczy trudne stają się łatwiejsze, a to, co było niemożliwe, zdaje się być osiągalne. Bogu zależy na tym, by każde z Jego dzieci żyło dobrze, zmierzając ku Niemu. Modlić się można często. Wystarczy tak naprawdę chcieć i trochę powalczyć. Jeśli uda się pokonać własne rozkojarzenie, lenistwo czy inne przeciwności utrudniające kontakt z Bogiem, odkrywa się, jak On jest ważny i jak wiele daje sił.  

Modląc się możemy Boga uwielbiać, dziękować Mu za otrzymane łaski, przepraszać za grzechy oraz prosić o to, czego nam potrzeba. Oprócz trzech głównych form życia modlitwy (modlitwy ustnej, rozmyślania, kontemplacji) można też wielbić Boga pieśnią. Św. Augustyn twierdził nawet, że „Kto dobrze śpiewa, ten dwa razy się modli”.

W trwaniu na modlitwie pomaga wiernym również sama tradycja Kościoła, proponując pewne rytmy modlitwy. Codzienne: modlitwa poranna, wieczorna, przed jedzeniem i po jedzeniu, Liturgia Godzin. W tygodniu najważniejszym dniem jest niedziela – dzień Zmartwychwstania Chrystusa, której centrum stanowi Eucharystia, dzięki czemu niedziela jest szczególnie uświęcana. Także cykl roku liturgicznego i jego wielkie święta wpisują się podstawowy rytm życia modlitewnego chrześcijan. (Por. KKK 2698)