Młodzi pytają o jedność chrześcijan

Jak według Kościoła katolickiego powinno wyglądać dążenie do jedności?

– Kościół wskazuje trzy nurty ekumenizmu: duchowy, doktrynalny i praktyczny. Ekumenizm duchowy – najważniejszy – to dusza całego ruchu ekumenicznego. Jest to modlitwa, nawrócenie serca i świętość życia chrześcijan. Inaczej mówiąc – życie w duchu Ewangelii. Im ludzie są bliżej Chrystusa i Ewangelii, tym bardziej zbliżają się do siebie. Ekumenizm doktrynalny to przede wszystkim dialog podejmowany przez odpowiednio wykształconych i przygotowanych ludzi. Przez lata ukształtowały się zarówno lokalne, jak i ogólnoświatowe struktury takiego dialogu. Ekumenizm praktyczny to różne formy współdziałania chrześcijan np. w dziedzinie społecznej, wychowawczej czy kulturalnej.

Czy zjednoczenie wszystkich chrześcijan jest możliwe?

– W Kościele, także u jego początków, istniała zawsze różnorodność. Wiemy, że już święty Paweł ganił rozłamy w Koryncie. Także sposób wyrażania wiary różnił się, choć cały czas zachowana była wspólnota. Cel ekumenizmu jest jasno określony – to przywrócenie pełnej, widocznej jedności chrześcijan. Trudniej natomiast określić model tej jedności. Mówi się o niej jako o pojednanej różnorodności. Droga jest jednak jeszcze daleka, gdyż nie ma żadnego kształtu, wizji tej jedności, do którego mogliby się wszyscy dostosowywać. Jest to wciąż poszukiwanie odpowiedniej drogi.

Co powinien czynić zwykły katolik, by dążyć do jedności wyznawców Chrystusa?

– Przede wszystkim należy włączyć się w ekumenizm duchowy. Potrzeba nieustannej modlitwy o dar jedności, której nie da się tak po prostu „zaprowadzić” własnymi siłami. Ważne jest także kształtowanie w sobie postawy otwarcia i dialogu. Bez dialogu bowiem nie ma jedności. Otwarcie na tradycję wyznaniową mobilizuje też do pogłębienia własnej tożsamości i znajomości nauki Kościoła. Kościół w Polsce od lat podejmuje wiele inicjatyw i spotkań o charakterze ekumenicznym. Niestety, przeciętny katolik nie okazuje w tej dziedzinie większego zainteresowania.