Na łuszczycę cierpi 2 procent ludzi na świecie. Choroba najczęściej pojawia się między 20. a 30. rokiem życia. Nie jest zakaźna, ale jest chorobą widoczną, stanowiącą dla chorego duży problem. Jej głównym objawem są zgrubiałe, czerwone plamy na skórze, pokryte suchymi, białymi łuskami. Zmiany mogą występować wszędzie: na łokciach, powiekach, dłoniach, stopach, kolanach, skórze głowy i tułowia. Przyczyny choroby nie są w pełni poznane, ale wiąże się ją z czynnikami dziedzicznymi, stresem, przebytymi infekcjami.
W ostrych przypadkach łuszczyca może prowadzić do zapalenia stawów, depresji, a nawet zawału serca. Naukowcy z University of Pennsylvania wykazali, że trzydziestolatek z poważnymi zmianami łuszczycowymi jest mniej więcej trzykrotnie bardziej narażony na zawał serca niż jego zdrowy rówieśnik. Prawdopodobnie przyczyną większego zagrożenia zawałem są typowe dla łuszczycy zmiany immunologiczne, związane z procesem zapalnym.
Jeśli podejrzewasz u siebie łuszczycę, zasięgnij porady lekarskiej. Lekarz rozpozna chorobę i objaśni jej objawy i przebieg. Zaleci odpowiednie środki stosowane miejscowo, przepisze leki działające przeciwzapalnie, być może zaleci fotochemioterapię. Choroba jest trudna w leczeniu i ma tendencję do nawrotów.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 11/2007
