Czy wiesz, kiedy byłeś ochrzczony?

Wiele dokumentów, które wypełniamy na co dzień, ma doskonale znaną nam wszystkim rubrykę, której uzupełnienie nie sprawia nam większych problemów: data i miejsce urodzenia. Warto by się zastanowić, ilu z nas potrafiłoby wypełnić rubrykę: data i miejsce chrztu świętego?

Ludzka księga

Nasze życie z Bogiem możemy przyrównać do księgi, która ma wiele rozdziałów nieustannie przez nas zapisywanych. Te ludzkie księgi różnią się od siebie i są niepowtarzalne, podobnie jak nasza osobista relacja z Bogiem. Czasami mają cechy pozycji przygodowej, innym razem burzliwego dramatu czy przejmującej noweli, ale najczęściej łączą w sobie wszelkie możliwe rodzaje i gatunki literackie, bo nasze życie nieustannie się zmienia. Wszystkie mają jednak ten sam wstęp: „Ja Ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

Drugie narodziny

Kiedy nad naszymi głowami wypowiedziano te słowa, nastąpiło nasze drugie narodzenie. Większość z nas nie sięga świadomością tej chwili, bowiem ten sakrament przyjęła w wieku niemowlęcym, a tylko nieliczni później, po wcześniejszym katechumenacie. Rzadko więc pamiętamy okoliczności tego wydarzenia. Czasami bliscy opowiadają nam, że nasze zachowanie było wyrazem Bożego spokoju lub stało się przyczyną zadumy nad tym, jak wiele decybeli może wydobyć się z tak małego ciała. Często świadkami tych misteriów są zdjęcia lub filmowe nagrania. Bez względu na to, jak przebiegał nasz chrzest, ważne jest, że w tym momencie staliśmy się umiłowanymi dziećmi Boga, braćmi Chrystusa i każdy z nas od tej chwili może odnieść do siebie słowa z Ewangelii, wypowiedziane w momencie Jego chrztu: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w Tobie mam upodobanie”(Łk 3, 22). Tę wielką prawdę podkreślał też w swoich katechezach Sługa Boży Jan Paweł II, wskazując, że: „Przez ten bowiem sakrament zostaje w nowy sposób darowane ojcostwo Boga, i kto je otrzymuje, nabywa nowy stosunek usynowienia w odniesieniu do Niego”.

Życie łaski

To upodobanie Boga w naszym życiu i usynowienie wyraża się obdarowaniem nas łaską. Wydarzenie chrztu świętego to moment, kiedy zaczyna w nas bić życie Bożej łaski – które należy nieustannie rozwijać i pielęgnować. W pierwszym etapie pomocą dziecku służą rodzice i chrzestni, którzy zobowiązali się do tego przed wspólnotą Kościoła. Chrzest to początek do dialogu z Bogiem, który zostaje umocniony przez kolejne sakramenty mające nam pomóc w dążeniu do doskonałości. Tu jest początek naszej wiary i początek bardziej lub – niestety – czasami mniej zażyłej przyjaźni z Panem.

Rocznica wdzięczności

Niedziela Chrztu Pańskiego to doskonały czas, aby zastanowić się, kiedy i gdzie nasz początek do życia w Bożej łasce – nasze drugie narodziny i wejście do wspólnoty Kościoła – został zapisany. Nie można przejść obok tej daty obojętnie, bo jest ona związana z wydarzeniem na skalę wieczności. Poszukajmy jej i uczyńmy ten dzień chwilą wdzięczności względem naszych bliskich, którzy zanieśli nas do parafialnego kościoła, kapłana, który był w tym momencie narzędziem wspomagającym nasze drugie narodziny i Boga, który od tej chwili w szczególny sposób zapragnął być z nami.