LITURGIA (greckie leitos – ludowy, społeczny, ergon – czyn, działanie) to dosłownie czyn wykonywany dla wspólnego dobra. W starożytności termin ten miał znaczenie świeckie – liturgią nazywano np. przygotowanie przyjęcia, poselstwa, olimpiady, chóru itp. Wszystkie były obowiązkowe. W religiach misteryjnych (dla bardziej zaangażowanych religijnie) liturgia oznaczała dobrowolną służbę w ceremonii rytualnej skierowanej do jakiegoś bóstwa.
W Starym Testamencie termin liturgia zastępuje hebrajskie nazwy czynności związanych z kultem Boga Jahwe i pojawia się aż 170 razy. Działania liturgiczne odbywały się w określonych miejscach (Namiot Spotkania, Świątynia, Synagoga), sprawowane były przez wybrane osoby (kapłanów, lewitów) i uznawane za jedynie prawdziwe, bo dane i regulowane przez Boga. W Nowym Testamencie termin pojawia się tylko 15 razy i najczęściej w znaczeniu świeckim, co spowodowane jest próbą oddzielenia się pierwotnego Kościoła od kultu Starego Testamentu. Współcześnie określa się liturgię jako misterium celebrowane dla człowieka przez Trójjedynego Boga. Innymi słowy jest to dzieło odkupienia spełnione przez Chrystusa, kontynuowane przez Niego w Duchu Świętym w Kościele.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 1/2007
