Ostrzeszowski duszpasterz i literat

Był wieloletnim proboszczem ostrzeszowskim, historykiem regionalistą, członkiem PTPN i współpracownikiem „Przewodnika Katolickiego”.

Ksiądz Michał Perliński urodził się 31 sierpnia 1842 r. w Inowrocławiu, jako syn gospodarza Stefana i Urszuli ze Snopkowskich. Był uczniem Progimnazjum Inowrocławskiego i absolwentem Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu (w 1865 r. zdał maturę). W szkole tej należał również do konspiracyjnego Kółka „Kościuszko”.

Po maturze studiował w seminarium duchownym w Gnieźnie i Poznaniu. Po ich ukończeniu przyjął święcenia kapłańskie 8 sierpnia 1869 r. Przez pierwsze dwa lata był wikariuszem w Wójcinie (dekanat żniński) i, krótko, w Trzemesznie. Po tym czasie pełnił funkcję wikariusza i mansjonarza przy kolegiacie św. Marii Magdaleny w Poznaniu (od 1872 r.). 22 czerwca 1891 r. został mianowany proboszczem w Ostrzeszowie, gdzie pracował do śmierci. Od 1909 r. pełnił funkcję asesora dekanalnego, a w 1919 r. otrzymał tytuł honorowego radcy duchownego.

W Poznaniu ks. Perliński rozpoczął działalność literacką i redaktorską. Poza tym należał do Komitetu Wydawnictwa Dobrych i Tanich Książek. W latach 1878-84 współpracował z redakcjami poznańskich tygodników: „Warta”, „Oświata”, „Niedziela”, w których zamieszczał anonimowe artykuły. Przez rok redagował tygodnik „Prawdą a Bogiem” (1887 r.), wydawany przez Księgarnię Katolicką. W latach 1890-91 pod jego redakcją w tymże wydawnictwie ukazywała się co miesiąc „Biblia, czyli Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu wydane przez księdza Jakuba Wujka”. Podczas pracy w Ostrzeszowie wiele czasu poświęcał badaniom historycznym nad dziejami tego miasta i jego okolic. W efekcie powstała książka „Wspomnienia o mieście Ostrzeszowie, bliższej jego i dalszej okolicy” (Ostrzeszów, 1920 r.). Ks. Perliński publikował też żywoty świętych i broszurę o grocie w Lourdes. Od powstania „Przewodnika Katolickiego” (1895 r.) należał do jego współpracowników. Oprócz tego od 1891 r. był członkiem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

W swojej parafii prowadził również działalność społeczną. Założył m.in. Katolickie Towarzystwo Robotników Polskich (1903 r.) oraz Kasę Samopomocową dla gospodarzy wiejskich. W 1919 r. zorganizował w Ostrzeszowie Stowarzyszenie Młodych Polek i przez lata był patronem tej organizacji, skupiającej ponad 200 członkiń. Gorliwy duszpasterz i gospodarz (gruntownie odnowił kościół parafialny) zmarł w Ostrzeszowie w dniu 10 lipca 1930 r. Uroczystości pogrzebowej przewodniczył bp Walenty Dymek (wikariusz ostrzeszowski w latach 1912-16).